ΑρχικήΑρθρογραφίαΔύο εισαγγελικές έρευνες για ΑΑΔΕ και Εθνική Αρχή Διαφάνειας – Πρόστιμα COVID-19,...

Δύο εισαγγελικές έρευνες για ΑΑΔΕ και Εθνική Αρχή Διαφάνειας – Πρόστιμα COVID-19, καταγγελίες για αντίποινα και αγώνας για δικαιοσύνη

FOR INTERNATIONAL READERS – ENGLISH VERSION AVAILABLE

This article is also available in English. International readers can find the complete English translation further below on this page.

Read the full article in English

https://rumble.com/v7ig6ak-454250972.html

Κατεβάστε τη μηνυτήρια αναφορά κατά της ΑΑΔΕ και την αίτηση προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας

Διαθέτω δημόσια τα δύο αρχικά έγγραφα που υπέβαλα στις αρμόδιες ελληνικές αρχές, προκειμένου κάθε ενδιαφερόμενος πολίτης να μπορεί να ενημερωθεί, να μελετήσει το περιεχόμενό τους και να αξιοποιήσει τα νομικά επιχειρήματα και τα αιτήματα που περιλαμβάνουν.

Οι πολίτες που αντιμετώπισαν αντίστοιχα ζητήματα κατά την περίοδο COVID-19 μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα έγγραφα ως υποδείγματα για την υποβολή δικών τους αναφορών και καταγγελιών, προσαρμοσμένων στα προσωπικά τους περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία.

1. Μηνυτήρια αναφορά κατά ΑΑΔΕ – ΔΟΥ

Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2026
Έκταση: 80 σελίδες

Η μηνυτήρια αναφορά αφορά τα διοικητικά πρόστιμα COVID-19, τις κατασχέσεις, τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, τη νομιμότητα των σχετικών ενεργειών, τις καταγγελίες για αντίποινα και τα αιτήματα απόδοσης ευθυνών και αποκατάστασης των πολιτών.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ (PDF)

2. Αίτηση – Αναφορά – Καταγγελία προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας

Ημερομηνία: 23 Απριλίου 2026
Έκταση: 55 σελίδες
Περιεχόμενο: 66 συγκεκριμένα αιτήματα

Η αίτηση αφορά τον θεσμικό έλεγχο πράξεων και παραλείψεων, την προστασία των προσώπων που αναφέρουν παραβιάσεις δημοσίου συμφέροντος, τα μέτρα COVID-19, τα δικαιώματα των πολιτών, τη διαχείριση δημόσιου χρήματος και τις υποχρεώσεις των αρμόδιων αρχών.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΑΔ (PDF)

Ελεύθερη χρήση των εγγράφων από τους πολίτες

Τα δύο παραπάνω έγγραφα διατίθενται ελεύθερα σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, με σκοπό την ενημέρωση, την αξιοποίηση των στοιχείων και τη διευκόλυνση της υποβολής αντίστοιχων αναφορών και καταγγελιών προς τις αρμόδιες αρχές.

Όποιος επιθυμεί μπορεί να κατεβάσει και να χρησιμοποιήσει ελεύθερα τα έγγραφα για τη δική του περίπτωση, αρκεί να προσαρμόσει το περιεχόμενό τους στα προσωπικά του περιστατικά, στα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτει και στα συγκεκριμένα αιτήματα που επιθυμεί να υποβάλει.

Εναλλακτικά, κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας, προκειμένου να εξετάσουμε τη δική του περίπτωση και να τον βοηθήσουμε στη σύνταξη εξατομικευμένης αναφοράς ή καταγγελίας, ανάλογα με τα πραγματικά περιστατικά και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Καταγγελίες πολιτών για περιστατικά της περιόδου COVID-19

Καλούμε επίσης πολίτες από ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό, που έχουν αντιμετωπίσει περιστατικά παραβιάσεων δικαιωμάτων, διοικητικά πρόστιμα, οικονομικές κυρώσεις, επαγγελματικούς αποκλεισμούς, καταχρηστικές πρακτικές ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση που επιθυμούν να καταγγείλουν, να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα περιστατικά που συνδέονται με τα μέτρα της περιόδου COVID-19, τη λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών, τις πράξεις ή παραλείψεις αρμόδιων προσώπων και τις συνέπειες που ενδέχεται να υπέστησαν οι πολίτες.

Μπορείτε να μας αποστείλετε τις καταγγελίες σας, συνοδευόμενες από έγγραφα, διοικητικές αποφάσεις, πρόστιμα, επίσημες απαντήσεις ή οποιοδήποτε άλλο σχετικό αποδεικτικό στοιχείο διαθέτετε, ώστε να εξεταστεί η δυνατότητα δημοσιογραφικής διερεύνησης και περαιτέρω νόμιμης αξιοποίησής τους.

Επικοινωνία – Αποστολή καταγγελιών και εγγράφων

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
press@sfagi.gr

Τηλέφωνο επικοινωνίας:
2510600102

Ιστοσελίδα:
www.sfagi.gr

Η αποστολή στοιχείων δεν συνεπάγεται αυτόματη δημόσια δημοσιοποίησή τους. Για την προστασία των εμπλεκομένων, η τυχόν δημοσίευση ή περαιτέρω χρήση προσωπικών δεδομένων θα εξετάζεται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Η καταγραφή των πραγματικών περιστατικών, η συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων και η ενημέρωση των αρμόδιων αρχών αποτελούν σημαντικά εργαλεία για τη διεκδίκηση της νομιμότητας και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών.

ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΕΝΟΥΝ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

Δύο προανακριτικές καταθέσεις στις 11 Νοεμβρίου 2026 σχετικά με τη μηνυτήρια αναφορά μου για ενέργειες της ΑΑΔΕ και την καταγγελία μου προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Στο άρθρο παρουσιάζω τις επίσημες αναφορές, τα πρόστιμα COVID-19, τις κατασχέσεις, τις καταγγελίες για αντίποινα και τα αιτήματα για θεσμική λογοδοσία.

Περιεχόμενα του άρθρου

Πρόστιμα COVID-19, καταγγελίες για αντίποινα και αγώνας για δικαιοσύνη

Φίλοι και φίλες, γεια σας, είμαι ο Γιάννης Δεμερτζής δημοσιογράφος και διαχειριστής της ανεξάρτητης ενημερωτικής ιστοσελίδας sfagi.gr.

Σήμερα Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου του 2026, θέλω να σας ενημερώσω για ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου.

Συγκεκριμένα, κλήθηκα από την Ελληνική Αστυνομία, κατόπιν εισαγγελικών ενεργειών, και έδωσα δύο ξεχωριστές προανακριτικές καταθέσεις.

Η πρώτη αφορά τη μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλα κατά αρμόδιων φυσικών προσώπων της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, της γνωστής ΑΑΔΕ, της ΔΟΥ Καβάλας και άλλων συναρμόδιων υπηρεσιών.

Η δεύτερη αφορά την πολυσέλιδη αίτηση και καταγγελία μου προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία είχε κοινοποιηθεί και στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Ο ρόλος της ΑΑΔΕ και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας

ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΡΧΩΝ.

Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, η ΑΑΔΕ, είναι ο κρατικός μηχανισμός που έχει την ευθύνη για τον προσδιορισμό, τη βεβαίωση και την είσπραξη των φόρων και άλλων δημοσίων εσόδων.

Μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών της διαχειρίζεται δημόσιες οφειλές, εφαρμόζει διαδικασίες είσπραξης και προχωρά, όπου προβλέπεται από τον νόμο, σε μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, ακόμη και σε κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων.

ΜΙΛΑΜΕ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ.

Γι’ αυτό, με τη μηνυτήρια αναφορά μου ζητώ να εξεταστούν η νομιμότητα των συγκεκριμένων διοικητικών και εισπρακτικών ενεργειών, η διαχείριση των προστίμων της περιόδου COVID-19, οι σχετικές εντολές, οι υπηρεσιακοί χειρισμοί και οι ευθύνες των φυσικών προσώπων που συμμετείχαν στις επίμαχες διαδικασίες.

Από την άλλη πλευρά, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας έχει έναν διαφορετικό, εξίσου σημαντικό θεσμικό ρόλο.

Είναι η Ανεξάρτητη Αρχή που έχει ως αποστολή την ενίσχυση της διαφάνειας, της ακεραιότητας και της λογοδοσίας στη Δημόσια Διοίκηση, καθώς και την πρόληψη, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της απάτης και της διαφθοράς.

Έχει ελεγκτικές αρμοδιότητες για πράξεις και παραλείψεις δημόσιων λειτουργών και υπηρεσιών, μέσα στα όρια που καθορίζει ο νόμος.

Επιπλέον, με το άρθρο 11 του Νόμου 4990/2022, έχει οριστεί ως εξωτερικός δίαυλος αναφοράς για παραβιάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του συγκεκριμένου νόμου περί προστασίας προσώπων που αναφέρουν παραβιάσεις του ενωσιακού δικαίου.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΘΕΣΜΟ ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΛΕΓΚΤΙΚΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ.

Με τη δεύτερη αναφορά μου ζητώ την ουσιαστική εξέταση των στοιχείων που κατέθεσα, τον έλεγχο των πράξεων και παραλείψεων που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της και τη διαβίβαση των υπόλοιπων ζητημάτων στις αρμόδιες αρχές.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΕΙΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΞΕΚΑΘΑΡΗ:

Η πρώτη αφορά τη νομιμότητα συγκεκριμένων ενεργειών του μηχανισμού διαχείρισης και είσπραξης δημοσίων εσόδων.

Η δεύτερη αφορά τον θεσμικό έλεγχο, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος.

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ: ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ, ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΟΠΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΟΥΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ.

Διότι η ανεξαρτησία μιας Αρχής δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη εξουσία. Σημαίνει αυξημένη θεσμική ευθύνη απέναντι στον νόμο και στους πολίτες.

Θα σας εξηγήσω αναλυτικά τι ακριβώς αφορά κάθε υπόθεση, γιατί προσέφυγα στις αρμόδιες αρχές, ποιους φορείς ενημέρωσα, τι συνέβη με τις εισαγγελικές διαδικασίες και ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχω ζητήσει. Πάνω απ’ όλα, θέλω να σας εξηγήσω γιατί αυτή η προσπάθεια δεν αφορά αποκλειστικά εμένα.

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ.

Υπάρχει ένα θεμελιώδες ερώτημα που πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθεί.

Όταν το κράτος επιβάλλει στον πολίτη ένα πρόστιμο, περιορίζει την επαγγελματική του δραστηριότητα, δεσμεύει τα χρήματά του ή προχωρά σε κατάσχεση της περιουσίας του, ποιος ελέγχει πραγματικά τη νομιμότητα αυτών των ενεργειών;

Και εάν κάποια από αυτές τις ενέργειες αποδειχθεί παράνομη, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη και ποιος αποκαθιστά τη ζημία;

Αυτά ακριβώς τα ζητήματα βρίσκονται στο επίκεντρο των δύο υποθέσεων.

Το ιστορικό των καταγγελιών από το 2020 και το 2021

Η ιστορία όμως δεν ξεκίνησε το 2026.

Ήδη από το 2020 και ιδιαίτερα από το 2021, μέσα από τη δημοσιογραφική και ερευνητική μου δραστηριότητα, πραγματοποιούσα δημόσιες παρεμβάσεις, επώνυμες καταγγελίες, επίσημες γνωστοποιήσεις και επιδόσεις εγγράφων προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.

Την 1η Ιουνίου του 2021 ενημέρωσα επίσημα τη ΔΟΥ Καβάλας, στις 5 Ιουνίου του 2021 τον Δήμο Καβάλας, στις 6 Ιουλίου του 2021 την Αστυνομική Διεύθυνση Καβάλας και στις 24 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους την Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας.

Ακολούθησαν πολλές ακόμη ενημερώσεις και κοινοποιήσεις προς δημόσιους φορείς σε ολόκληρη την Ελλάδα και ιδιαίτερα σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Οι αναφορές μου αφορούσαν τα μέτρα της περιόδου COVID-19, την υποχρεωτική χρήση μάσκας, τις διαγνωστικές εξετάσεις, τους περιορισμούς μετακίνησης, τα υγειονομικά πιστοποιητικά, τις αναστολές εργασίας, τους περιορισμούς πρόσβασης και λειτουργίας επιχειρήσεων, τα διοικητικά πρόστιμα και τις οικονομικές συνέπειες που αντιμετώπισαν οι πολίτες.

Έθετα ζητήματα συνταγματικής νομιμότητας, αναλογικότητας, επιστημονικής τεκμηρίωσης, ιατρικής δεοντολογίας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και ευθύνης των αρμόδιων κρατικών οργάνων.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΕΙΧΑΝ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΕΠΩΝΥΜΩΣ, ΕΓΓΡΑΦΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 2021, ΜΕ ΕΚΤΕΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ COVID-19.

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΛΑΒΑΝ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΜΟΥ.

Και υπάρχει ένα ακόμη εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα.

Λόγω της σοβαρότητας των καταγγελιών, του επιστημονικού υλικού που τις συνόδευε και της σημασίας τους για τη δημόσια υγεία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, οι υπηρεσίες που παρέλαβαν τα έγγραφα είχαν συγκεκριμένες υποχρεώσεις υπηρεσιακού χειρισμού.

Όφειλαν να εξετάσουν τα αιτήματα που υπάγονταν στην αρμοδιότητά τους και, για όσα δεν ήταν αρμόδιες, να προβούν στις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία διαβιβάσεις προς τις αρμόδιες αρχές.

Η ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟ.

Άλλωστε, το άρθρο 4 του Νόμου 2690/1999, του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, προβλέπει ρητά την υποχρέωση της αναρμόδιας δημόσιας υπηρεσίας να διαβιβάζει την αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία και να ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΚΡΙΣΙΜΟ ΖΗΤΗΜΑ: Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ.

Από τη στιγμή που οι δημόσιες υπηρεσίες και οι αρμόδιοι λειτουργοί παρέλαβαν τις καταγγελίες μου, μαζί με το επιστημονικό και αποδεικτικό υλικό που τις συνόδευε, απέκτησαν συγκεκριμένες υπηρεσιακές υποχρεώσεις.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΝΩΣΗ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΙΜΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ.

Δεν αρκεί να παραλαμβάνουν έγγραφα και να τα τοποθετούν σε έναν φάκελο. Οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με τη νομοθεσία, να εξετάζουν τα αιτήματα της αρμοδιότητάς τους, να πραγματοποιούν τις προβλεπόμενες διαβιβάσεις και να διασφαλίζουν την ορθή υπηρεσιακή διαχείριση.

ΑΠΑΙΤΩ, ΛΟΙΠΟΝ, ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΕΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΠΡΑΞΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΧΕ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΕΙΨΕ.

Να διαπιστωθεί ποιοι έλαβαν γνώση, ποιες ενέργειες πραγματοποίησαν, ποιες υποχρεώσεις εκπλήρωσαν και ποιες παρέλειψαν, ώστε να αποδοθούν οι αντίστοιχες ευθύνες σύμφωνα με τον νόμο, ΔΙΟΤΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ, ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ.

ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΦΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ, ΝΑ ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΟΥΝ ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΑ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Ή ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟ.

Όταν μια δημόσια αρχή παραλαμβάνει επίσημες καταγγελίες που συνοδεύονται από επιστημονικό και αποδεικτικό υλικό και αφορούν τη δημόσια υγεία, τη ζωή, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, έχει ευθύνη να τις αντιμετωπίσει σύμφωνα με τις νόμιμες υποχρεώσεις της.

Εάν είναι αρμόδια, οφείλει να εξετάσει τα ζητήματα που υπάγονται στις αρμοδιότητές της. Εάν δεν είναι αρμόδια, οφείλει να ακολουθήσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες διαβίβασης. Και εάν αποφασίσει την αρχειοθέτηση, οφείλει να στηρίξει την απόφασή της στις συγκεκριμένες νόμιμες προϋποθέσεις και να παράσχει την απαιτούμενη αιτιολόγηση.

Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ ΩΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΕΥΘΥΝΩΝ.

ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΕΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗΣ, ΚΑΘΕ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ, ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ.

Να προσδιοριστούν οι υπεύθυνοι, οι νομικές διατάξεις που επικαλέστηκαν, τα στοιχεία που εξέτασαν, οι αποφάσεις που έλαβαν και οι ενέργειες στις οποίες προχώρησαν.

ΔΙΟΤΙ Η ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ, Η ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΣΑΝ, ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΕΞΕΤΑΣΑΝ, ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟ ΔΙΑΒΙΒΑΣΑΝ, ΠΟΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΡΑΞΗ Ή ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ. ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΥΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

Ποινικές διαδικασίες, αθωώσεις και καταγγελίες για αντίποινα

ΚΑΙ ΕΔΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ.

Αντί ο κρατικός μηχανισμός να δώσει προτεραιότητα στην ουσιαστική διερεύνηση των καταγγελιών μου, στην εξέταση του επιστημονικού υλικού που είχα καταθέσει και στην αξιολόγηση των προειδοποιήσεών μου, ΒΡΕΘΗΚΑ ΕΓΩ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.

Δηλαδή, ενώ ενημέρωνα επώνυμα και επίσημα τις αρμόδιες αρχές, ασκώντας τη δημοσιογραφική και ερευνητική μου δραστηριότητα και ζητώντας την προστασία των πολιτών, βρέθηκα να αντιμετωπίζω ποινικές κατηγορίες.

ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΑΘΩΩΘΗΚΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.

Η πρώτη αθωωτική απόφαση είναι η υπ’ αριθμόν 877/2023 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας, της 2ας Νοεμβρίου 2023, και η δεύτερη η υπ’ αριθμόν 3008/2024 του αρμόδιου δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, της 12ης Μαρτίου 2024.

ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΤΩ ΕΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:

Ποια ήταν η ουσιαστική αντιμετώπιση των επιστημονικών στοιχείων και των καταγγελιών που είχα υποβάλει; Ποιοι τα εξέτασαν; Ποιες υπηρεσίες ενήργησαν για την προστασία των πολιτών;

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΑΒΩ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΒΡΕΘΗΚΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ΕΝΩ ΑΠΟ ΤΟ 2022 ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΩΣ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ;

Αναφέρομαι σε Κατασχέσεις, δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων, οικονομικές επιβαρύνσεις και σοβαρές συνέπειες στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική μου ζωή.

Και εδώ θέλω να εξηγήσω κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

Νόμος 4990/2022 – Προστασία αναφερόντων δημοσίου συμφέροντος

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΧΑΡΗ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ.

Ο Νόμος 4990 του 2022, που ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/1937, θεσπίζει ειδικό πλαίσιο προστασίας των προσώπων που αναφέρουν παραβιάσεις του ενωσιακού δικαίου.

Το άρθρο 17 απαγορεύει τα αντίποινα, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής και επαγγελματικής βλάβης.

Τα άρθρα 18 και 19 προβλέπουν μέτρα προστασίας και στήριξης, ενώ το άρθρο 20 προβλέπει επανορθωτικά μέτρα, αποζημίωση και ειδικούς κανόνες απόδειξης για όσους υπάγονται στο προστατευτικό πεδίο του νόμου.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ 4990/2022 ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ Ή ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΥΠΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΡΧΗ.

Το δικαίωμα προστασίας απορρέει από τον ίδιο τον νόμο, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει. Καμία δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να μετατρέπει την απουσία ενός πιστοποιητικού σε πρόσθετη προϋπόθεση που δεν απαιτεί η νομοθεσία.

ΚΑΙ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ;

Παρά τις επανειλημμένες επίσημες αναφορές μου, τις προειδοποιήσεις για τα αντίποινα, την κατάθεση αποδεικτικών στοιχείων και τα συγκεκριμένα αιτήματα προστασίας που υπέβαλα στις αρμόδιες αρχές, Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΣΧΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ.

Ποιος εξέτασε την υπαγωγή μου στον νόμο; Ποιος αξιολόγησε τα καταγγελλόμενα αντίποινα; Ποιος αποφάσισε να μη ληφθούν μέτρα προστασίας; Και με ποια συγκεκριμένη νομική και πραγματική αιτιολογία;

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ. Ο ΝΟΜΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.

ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΑ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ, ΚΑΤΕΘΕΣΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΑ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ.

Με τις αναφορές μου προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας ζήτησα ρητά να εξεταστεί η υπαγωγή μου στον Νόμο 4990/2022, να ερευνηθούν τα καταγγελλόμενα αντίποινα και να ληφθούν τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας και στήριξης.

ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΤΩ ΕΝΑ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ:

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΑΡΑΣΧΕΘΗΚΕ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΖΗΤΗΣΑ;

Ποια αρχή εξέτασε το αίτημά μου; Ποιος αξιολόγησε τα στοιχεία των αντιποίνων; Ποιος αποφάσισε για την υπαγωγή μου στο προστατευτικό πλαίσιο; Ποια μέτρα εξετάστηκαν; Και πού βρίσκεται η ειδική και αιτιολογημένη απάντηση στα αιτήματά μου;

ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΟΥ.

Να εξεταστεί η σύνδεση των δυσμενών ενεργειών με τις αναφορές και τις δημοσιογραφικές μου αποκαλύψεις, να προσδιοριστούν οι ευθύνες των αρμοδίων και να εφαρμοστούν οι νόμιμες εγγυήσεις προστασίας.

ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΕΡΕΥΝΑ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ, ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ. ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ. ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΩ, ΔΙΟΤΙ Η ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΟΒΑΡΩΝ, ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ.

Και σήμερα ζητώ να λογοδοτήσουν οι αρμόδιοι για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν αυτές τις επίσημες αναφορές.

Ευθύνη Δημοσίου και αιτήματα αποζημίωσης των πολιτών

ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΖΗΤΗΜΑ: Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ.

Οι αρμόδιες αρχές είχαν ενημερωθεί επισήμως, με επιστημονικό και αποδεικτικό υλικό, για τους κινδύνους και τις συνέπειες που είχα επισημάνει. Επομένως, απαιτώ να ελεγχθεί και η ευθύνη τους για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκαν αυτές τις προειδοποιήσεις.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ. ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΡΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ.

Το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα προβλέπει την ευθύνη του Δημοσίου για αποζημίωση από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας.

Το άρθρο 106 επεκτείνει την αντίστοιχη ευθύνη στους δήμους και στα λοιπά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

ΚΑΙ ΘΕΤΩ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΙΤΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ.

Να πραγματοποιηθεί συνολικός έλεγχος των συγκεκριμένων διοικητικών πράξεων, προστίμων, κυρώσεων και περιορισμών της περιόδου COVID-19 και, όπου διαπιστωθούν παρανομίες και ζημίες, να προχωρήσει το Δημόσιο στην προβλεπόμενη αποκατάστασή τους.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.

ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝΙΣΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΖΗΤΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΗΜΕΡΑ.

Ήδη με τη μηνυτήρια αναφορά μου της 30ής Απριλίου 2026 έχω ζητήσει τη διερεύνηση και ενεργοποίηση πανελλαδικού μηχανισμού ελέγχου, επιστροφής παράνομα εισπραχθέντων προστίμων, διαγραφής οφειλών, άρσης κατασχέσεων και αποζημίωσης των πολιτών για τις ζημίες που υπέστησαν.

ΕΧΩ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΣΩΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΟΥΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΠΟΛΥΔΑΠΑΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ. ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Άλλωστε, ο Νόμος 4831/2021 προβλέπει ήδη διαδικασίες αναγνώρισης απαιτήσεων και εξώδικου συμβιβασμού με το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

ΑΠΑΙΤΩ, ΛΟΙΠΟΝ, ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ, ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΠΟΣΑ ΠΟΥ ΕΙΣΠΡΑΧΘΗΚΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΩΝ ΖΗΜΙΩΝ.

Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ ΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.

Δεν περιορίστηκα σε απλές διαμαρτυρίες ή προσωπικές απόψεις. Κατέθεσα έγγραφα, επιστημονικά στοιχεία, μελέτες και αναλυτικές προειδοποιήσεις, θέτοντας συγκεκριμένα ζητήματα για την υγεία, την ασφάλεια, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών.

ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΣΤΑΛΕΙ Ή ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΣΩΝ ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΤΕΘΕΙ ΣΕ ΙΣΧΥ.

Ζητούσα από τους αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς να εξετάσουν το επιστημονικό υλικό που τους είχα προσκομίσει, να ελέγξουν τη νομιμότητα και την αναλογικότητα των μέτρων και να προχωρήσουν στις αναγκαίες ενέργειες για την προστασία του πληθυσμού.

Οι προειδοποιήσεις μου αφορούσαν τη σωματική και ψυχική υγεία των πολιτών, ιδιαίτερα των παιδιών, τις υποχρεωτικές υγειονομικές παρεμβάσεις, τη χρήση μασκών, τις διαγνωστικές εξετάσεις, την προστασία της ενημερωμένης συναίνεσης, τους περιορισμούς της ελευθερίας μετακίνησης, τις αναστολές εργασίας, το κλείσιμο επιχειρήσεων και τις σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες των προστίμων και των αποκλεισμών.

ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΡΟΛΗΦΘΕΙ Η ΒΛΑΒΗ, ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΡΙΝ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα των δύο υποθέσεων.

ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΕΙΧΑΝ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ. ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ. ΕΙΧΑΝ ΛΑΒΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΥΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ξεκάθαρο:

ΤΙ ΕΠΡΑΞΑΝ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ; Ποιοι παρέλαβαν το υλικό; Ποιοι το μελέτησαν; Ποιοι ανέλαβαν την αξιολόγησή του; Ζητήθηκαν επιστημονικές γνωμοδοτήσεις; Εξετάστηκαν οι προειδοποιήσεις για τις συνέπειες των μέτρων; Επανεξετάστηκε η αναγκαιότητα της εφαρμογής τους; Υπήρξαν εισηγήσεις για αναστολή, τροποποίηση ή παύση τους; Και ποιες συγκεκριμένες απαντήσεις δόθηκαν στις επίσημες αναφορές μου;

ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΕΥΘΥΝΗΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ, να εξακριβωθεί εάν οι αρμόδιοι εκπλήρωσαν τις νόμιμες υποχρεώσεις τους, εάν εξέτασαν ουσιαστικά τα στοιχεία που τους είχαν γνωστοποιηθεί και εάν προκύπτουν ευθύνες από συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις, ΔΙΟΤΙ ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ, ΠΡΟΣΚΟΜΙΖΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ και αυτό έχει καθοριστική σημασία, γιατί η διερεύνηση δεν αφορά μόνο τη δική μου περίπτωση, αλλά και τις κρατικές αποφάσεις, τις πράξεις και τις παραλείψεις των αρμοδίων κατά την περίοδο COVID-19, που επηρέασαν τη ζωή, την υγεία, την εργασία, την περιουσία και τα θεμελιώδη δικαιώματα εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών.

Διεθνείς κοινοποιήσεις και αίτημα προστασίας

ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ.

Όλα τα σχετικά έγγραφα, οι επίσημες καταγγελίες και το αποδεικτικό υλικό που έχω καταθέσει έχουν κοινοποιηθεί και σε θεσμικούς φορείς του εξωτερικού, από τους οποίους έχω ζητήσει την παρέμβαση, τη συνδρομή και την προστασία τους.

ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΟΒΑΡΟΣ.

Έχω επανειλημμένα καταγγείλει ότι η προσωπική μου ασφάλεια, η οικονομική μου επιβίωση και η δυνατότητά μου να ασκώ ελεύθερα τη δημοσιογραφική μου δραστηριότητα απειλούνται μέσα στην ίδια μου τη χώρα, εξαιτίας ενεργειών που αποδίδω σε όργανα και μηχανισμούς του ελληνικού κράτους.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΩ ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΔΙΟΤΙ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΣΧΕΘΕΙ Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ.

Με τις κοινοποιήσεις αυτές ζητώ να υπάρχει διεθνής θεσμική γνώση των υποθέσεων, να εξεταστούν τα καταγγελλόμενα περιστατικά και να διασφαλιστούν η προσωπική μου ασφάλεια, η ελευθερία της δημοσιογραφικής μου δραστηριότητας και η προστασία μου από αντίποινα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ΑΠΕΥΘΥΝΩ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ Ή ΦΟΡΕΑ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ.

Ζητώ την οικονομική τους ενίσχυση, τη νομική και θεσμική τους συνδρομή, τη διεθνή δημοσιοποίηση των υποθέσεων, τη στήριξη της δημοσιογραφικής μου εργασίας και κάθε άλλη ουσιαστική βοήθεια για την προσωπική μου προστασία και τη συνέχιση των ενεργειών μου.

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΖΗΤΩ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΣΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ, ΓΙΑ ΟΣΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ.

Ας ξεκινήσουμε από την ΑΑΔΕ.

Η μηνυτήρια αναφορά κατά αρμόδιων προσώπων της ΑΑΔΕ

Στις 30 Απριλίου 2026 υπέβαλα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας μηνυτήρια αναφορά συνολικής έκτασης 80 σελίδων, με αίτημα τη διενέργεια ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης για συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις.

Η αναφορά αφορά τη βεβαίωση και διατήρηση προστίμων COVID-19, τη μη επανεξέταση αιτημάτων διαγραφής, τις προσαυξήσεις, τις κατασχέσεις, τις δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών, την προστασία του ακατάσχετου και τις συνέπειες στην οικονομική και επαγγελματική δραστηριότητα.

Απευθύνθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας και κοινοποιήθηκε στην Εισαγγελία Εφετών Θράκης, στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, στον Συνήγορο του Πολίτη, στην Κεντρική Υπηρεσία της ΑΑΔΕ, στον Διοικητή της ΑΑΔΕ και στον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Καβάλας, γιατί πρέπει να γνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές τι ακριβώς καταγγέλλεται, ποια στοιχεία υπάρχουν και ποιες ενέργειες ζητούνται.

Στη δική μου περίπτωση, από τον Μάιο του 2022 ξεκίνησαν πολλαπλά μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.

Κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, κατασχέσεις απαιτήσεων εις χείρας τρίτων και μέτρα επί ακίνητης περιουσίας.

Οι συγκεκριμένες ενέργειες περιλαμβάνονται σε επίσημη βεβαίωση της ΔΟΥ Καβάλας, με ημερομηνία 6 Μαρτίου 2025 και αριθμό πρωτοκόλλου 5669.

Στο μεταξύ, είχα ήδη ζητήσει την επανεξέταση και τη διαγραφή προστίμων COVID-19.

Με την απάντηση της 12ης Σεπτεμβρίου 2024, η ΔΟΥ Καβάλας ανέφερε ότι αρμόδια για τη διαγραφή προστίμων που κρίθηκαν εσφαλμένα είναι η αρχή που τα επέβαλε.

Την ίδια στιγμή, όμως, ο μηχανισμός είσπραξης εξακολουθούσε να λειτουργεί.

Και εδώ θέτω ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα:

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΟΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΣΤΙΜΟ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΡΜΟΔΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ, ΠΟΙΟΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΟΤΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ;

Ποια υπηρεσία αναλαμβάνει την ουσιαστική κρίση;

Ποια διαδικασία προστατεύει τον πολίτη εάν το πρόστιμο επιβλήθηκε εσφαλμένα;

Ποιος εξετάζει τις συνέπειες μιας είσπραξης που αποδεικνύεται παράνομη;

Και ποιος ευθύνεται εάν οι αρμόδιες υπηρεσίες παραλείψουν συγκεκριμένες νόμιμες ενέργειες;

Ένα ακόμη ζήτημα που έθεσα αφορά τον δηλωμένο ακατάσχετο τραπεζικό λογαριασμό.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να προβλέπεται μια προστασία στη νομοθεσία και άλλο να μπορεί ο πολίτης να την αξιοποιεί πραγματικά.

Εάν ένας λογαριασμός έχει δηλωθεί ως ακατάσχετος, πρέπει να ελέγχεται αν η προστασία εφαρμόζεται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα όρια και τις νόμιμες προϋποθέσεις.

Δεν μπορεί ο πολίτης να βρίσκεται αντιμέτωπος με τραπεζικούς περιορισμούς χωρίς να γνωρίζει ποια εντολή τους προκάλεσε, ποιος την εξέδωσε και πώς μπορεί να ελεγχθεί η νομιμότητά της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:  ΣΟΚ ! Η λίστα συλλήψεων και εκτελέσεων διάσημων του βαθέους κράτους

Για τον λόγο αυτό ζήτησα να αναζητηθούν οι εντολές κατασχέσεων, οι υπηρεσιακές αποφάσεις, οι σχετικές εξουσιοδοτήσεις, οι υπογράφοντες και τα ηλεκτρονικά ίχνη των πληροφοριακών συστημάτων, να εξακριβωθεί ποια ακριβώς οφειλή αποτέλεσε τη βάση κάθε μέτρου και αν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες εγγυήσεις.

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη.

Η κατάσχεση ενός τραπεζικού λογαριασμού δεν επηρεάζει μόνο ένα ποσό.

Μπορεί να επηρεάσει τη δυνατότητα ενός ανθρώπου να εργαστεί, να εισπράξει χρήματα, να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, να διατηρήσει επαγγελματικές συνεργασίες και να συντηρήσει την οικογένειά του.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ.

Γι’ αυτό ζήτησα να ερευνηθεί και η πραγματική ζημία που έχω υποστεί, να εξακριβωθεί επίσης εάν οι δυσμενείς αυτές ενέργειες συνδέονται με την προηγούμενη δημοσιογραφική και καταγγελτική μου δραστηριότητα και αν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη διερεύνησή τους ως πιθανών αντιποίνων.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο εμένα

Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία ολόκληρης της μηνυτήριας αναφοράς.

ΖΗΤΗΣΑ ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ.

Το πρώτο αφορά τη δική μου υπόθεση, τα δικά μου έγγραφα, τις κατασχέσεις και τη ζημία που καταγγέλλω.

Το δεύτερο αφορά τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες που αντιμετώπισαν αντίστοιχες πρακτικές κατά την περίοδο COVID-19, υπέστησαν περιορισμούς, διοικητικά πρόστιμα, οικονομικές επιβαρύνσεις, επαγγελματικούς αποκλεισμούς και συνέπειες στην προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή.

Δεν πρόκειται για μια αφηρημένη πολιτική διαμαρτυρία.

Πρόκειται για συγκεκριμένο αίτημα πανελλαδικής εξέτασης του μηχανισμού επιβολής, βεβαίωσης και είσπραξης διοικητικών προστίμων.

Ζήτησα να αναζητηθούν στοιχεία από την ΑΑΔΕ, τις αρχές που επέβαλαν τα πρόστιμα, τα αρμόδια υπουργεία και τις λοιπές συναρμόδιες υπηρεσίες.

  • ΠΟΣΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ COVID-19 ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
  • Πόσα αφορούσαν μετακινήσεις;
  • Πόσα αφορούσαν χρήση μάσκας;
  • Πόσα αφορούσαν διαγνωστικά τεστ, πιστοποιητικά ή άλλες υγειονομικές υποχρεώσεις;
  • Πόσα αφορούσαν επιχειρήσεις;
  • Πόσα εισπράχθηκαν;
  • Πόσα παραμένουν ανεξόφλητα;
  • Πόσα προσαυξήθηκαν;
  • Και πόσα οδήγησαν σε μέτρα αναγκαστικής είσπραξης;

Αυτά τα στοιχεία πρέπει να αναζητηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες, διότι συνδέονται με κρατικές πράξεις που επηρέασαν πραγματικούς ανθρώπους.

Έθεσα επίσης το ζήτημα του ελέγχου της νομιμότητας των προστίμων.

Εάν ένα πρόστιμο αποδειχθεί ότι επιβλήθηκε χωρίς νόμιμη βάση ή κατά παράβαση των απαιτούμενων διαδικασιών, ο πολίτης πρέπει να μπορεί να επιδιώξει την ακύρωσή του.

Εάν έχει ήδη πληρώσει ποσό που αποδεικνύεται ότι καταβλήθηκε χωρίς νόμιμη αιτία, πρέπει να εξεταστεί η επιστροφή του.

Εάν ένα παράνομο πρόστιμο οδήγησε σε κατάσχεση, πρέπει να εξεταστούν οι νόμιμες διαδικασίες άρσης των σχετικών συνεπειών.

Και εάν από παράνομες και υπαίτιες ενέργειες προκλήθηκε επιπλέον οικονομική, επαγγελματική ή άλλη ζημία, πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα αποζημίωσης.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ.

  • Σκεφτείτε έναν επαγγελματία που έχασε μια συνεργασία εξαιτίας παράνομου μέτρου.
  • Σκεφτείτε έναν εργαζόμενο που στερήθηκε εισόδημα.
  • Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που αντιμετώπισε πρόσθετες τραπεζικές επιβαρύνσεις.
  • Σκεφτείτε μια οικογένεια που αναγκάστηκε να περιορίσει βασικές ανάγκες επειδή αντιμετώπισε οικονομικές κυρώσεις.

Εάν αποδειχθεί παράνομη πράξη και αιτιώδης σύνδεση με τη ζημία, η αποκατάσταση πρέπει να εξεταστεί σύμφωνα με τον νόμο.

Υπάρχει επίσης ένα σοβαρό ζήτημα ισονομίας.

  • Ένας οικονομικά ισχυρός πολίτης μπορεί να διαθέτει χρήματα για εξειδικευμένους δικηγόρους, προσφυγές, τεχνικούς συμβούλους και μακροχρόνιες δικαστικές διαδικασίες.
  • Τι γίνεται όμως με έναν χαμηλοσυνταξιούχο;
  • Με έναν άνεργο;
  • Με έναν εργαζόμενο που ζει από τον μισθό του;
  • Με έναν αυτοαπασχολούμενο που δυσκολεύεται να καλύψει ακόμη και τις βασικές του υποχρεώσεις;

Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΜΙΑΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.

Και αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά ζητήματα που αναδεικνύει η υπόθεση.

Ζήτησα επίσης να διερευνηθεί η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων υγείας.

Στη μηνυτήρια αναφορά αναφέρεται ειδικά ο μηχανισμός διαβίβασης ορισμένων δεδομένων από την ΗΔΙΚΑ προς τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και στη συνέχεια προς την ΑΑΔΕ, για την εφαρμογή συγκεκριμένων προστίμων εμβολιασμού.

Αυτό δημιουργεί συγκεκριμένα ερωτήματα ελέγχου.

  • Ποια προσωπικά δεδομένα διαβιβάστηκαν;
  • Με ποια νομική βάση;
  • Ποια υπηρεσία είχε πρόσβαση;
  • Ποιος υπάλληλος μπορούσε να τα αναζητήσει;
  • Για ποιον σκοπό χρησιμοποιήθηκαν;
  • Και ποιοι μηχανισμοί απέτρεπαν οποιαδήποτε μη νόμιμη χρήση;

Πρόκειται για ερωτήματα που αφορούν την προστασία προσωπικών δεδομένων κάθε πολίτη.

Έθεσα ακόμη ζήτημα ελέγχου των πράξεων που φέρουν τη φράση «Με εντολή Διοικητή».

Διότι πίσω από μια τέτοια διατύπωση πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη νόμιμη εξουσιοδότηση και συγκεκριμένο αρμόδιο φυσικό πρόσωπο.

ΤΟ ότι «ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ» αυτοματοποιημένα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ.

  • Κάποιος σχεδίασε τη διαδικασία.
  • Κάποιος την ενεργοποίησε.
  • Κάποιος την ενέκρινε.
  • Κάποιος πραγματοποίησε την καταχώριση.
  • Και κάποιος είχε την υπηρεσιακή υποχρέωση ελέγχου.

Εάν η διερεύνηση εντοπίσει παράνομες πράξεις, πρέπει να προσδιοριστεί η αντίστοιχη ευθύνη.

Η δεύτερη υπόθεση – Εθνική Αρχή Διαφάνειας

Περνάω τώρα στη δεύτερη υπόθεση.

Στις 23 Απριλίου 2026 υπέβαλα προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας αίτηση – αναφορά – καταγγελία συνολικής έκτασης 55 σελίδων, η οποία περιλαμβάνει 66 συγκεκριμένα αιτήματα.

Η αίτηση απευθύνθηκε στη Μονάδα Επιθεωρήσεων και Ελέγχων της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, υπόψη της Διοικήτριας και της αρμόδιας υπηρεσιακής μονάδας.

Κοινοποιήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, την EPPO, ως προς το ειδικό οικονομικό σκέλος, για να εξεταστεί εάν αφορά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είχαν προηγηθεί τρεις σχετικές αιτήσεις μου προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2025.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2025 η Αρχή γνωστοποίησε ότι τα αιτήματά μου εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων της και προχώρησε στην αρχειοθέτησή τους, με επιστροφή των φακέλων των συνημμένων.

Με τη νέα αίτηση ζήτησα πλήρη και ειδικά αιτιολογημένη επανεξέταση του χειρισμού αυτού,

  • Να αναζητηθεί ο πλήρης διοικητικός φάκελος.
  • Να εξακριβωθεί ποιοι παρέλαβαν τις αναφορές μου.
  • Ποιοι τις εξέτασαν.
  • Ποια στοιχεία αξιολογήθηκαν.
  • Ποιες υπηρεσιακές εισηγήσεις συντάχθηκαν.
  • Ποιος αποφάσισε την αρχειοθέτηση.
  • Και εάν πραγματοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες νόμιμες διαβιβάσεις προς άλλες αρμόδιες αρχές.

Εδώ τίθεται ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας διοίκησης.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΑΡΜΟΔΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΕΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.

Μια υπόθεση με πολλά αυτοτελή ζητήματα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν να περιλαμβάνει μόνο ένα γενικό παράπονο.

Εάν η Αρχή είναι αρμόδια για ένα μέρος, πρέπει να εξετάσει εκείνο το μέρος.

Εάν δεν είναι αρμόδια για κάποιο άλλο, πρέπει να προσδιορίσει την αναρμοδιότητά της και να εφαρμόσει τις νόμιμες διαδικασίες ενημέρωσης ή διαβίβασης, όπου αυτές προβλέπονται.

Το ίδιο ισχύει για κάθε πολίτη που προσφεύγει σε δημόσια υπηρεσία.

Δεν αρκεί να καταθέτει μια αίτηση και να λαμβάνει μια αόριστη απάντηση.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΟ ΑΠΑΙΤΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ.

Και η αίτηση αυτή δεν περιορίζεται στην προηγούμενη αρχειοθέτηση.

Αφορά πολλά ακόμη ζητήματα που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους Έλληνες πολίτες.

Παιδιά, εκπαίδευση και δικαιώματα της οικογένειας

Στην αίτηση έθεσα συγκεκριμένα ζητήματα σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων COVID-19 σε σχολεία, νηπιαγωγεία, παιδικούς σταθμούς και δομές ειδικής αγωγής.

Ζήτησα να διερευνηθούν καταγγελίες και πληροφορίες για πρακτικές που αφορούσαν τη χρήση μάσκας, τις διαγνωστικές εξετάσεις, τους περιορισμούς συμμετοχής στη σχολική ζωή και την αντιμετώπιση γονέων που εξέφρασαν αντιρρήσεις.

Έθεσα επίσης ζητήματα σχετικά με κινητά υγειονομικά κλιμάκια κοντά σε σχολικούς χώρους, την ενημέρωση των γονέων, τη νόμιμη συναίνεση όπου αυτή απαιτούνταν και την προστασία των προσωπικών δεδομένων των παιδιών.

Ζήτησα να διερευνηθούν ακόμη πληροφορίες για περιπτώσεις απομόνωσης μαθητών, ψυχολογικής πίεσης ή στιγματισμού, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν συγκεκριμένες καταγγελίες γονέων.

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ ΖΗΤΗΜΑ.

Κάθε μέτρο που εφαρμόζεται σε έναν ανήλικο πρέπει να στηρίζεται στη νομοθεσία και να σέβεται τις προβλεπόμενες εγγυήσεις προστασίας.

Και όταν ένας γονέας καταγγέλλει συγκεκριμένο περιστατικό, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να το αντιμετωπίζουν σύμφωνα με τις νόμιμες υποχρεώσεις τους.

Ιατρική δεοντολογία και προστασία της υγείας

  • Ένα άλλο μεγάλο σκέλος αφορά την ιατρική δεοντολογία,
  • Την ενημέρωση των ασθενών.
  • Την ελεύθερη και ενημερωμένη συναίνεση όπου αυτή απαιτείται.
  • Την εφαρμογή συγκεκριμένων υγειονομικών και νοσοκομειακών πρωτοκόλλων.
  • Την επιστημονική τεκμηρίωση των μέτρων.
  • Και την ευθύνη όσων είχαν συγκεκριμένες νόμιμες υποχρεώσεις κατά την άσκηση του ιατρικού λειτουργήματος.

Οι ιατροί δεσμεύονται από τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας.

Οι δημόσιοι υγειονομικοί λειτουργοί έχουν και τις αντίστοιχες υπηρεσιακές υποχρεώσεις.

Ζήτησα να εξεταστούν συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις και να αναζητηθούν τα επιστημονικά, υπηρεσιακά και ιατρικά στοιχεία όπου προκύπτει αντικείμενο νόμιμης διερεύνησης.

Η προστασία της δημόσιας υγείας αποτελεί σημαντική υποχρέωση του κράτους.

Αλλά εξίσου σημαντική είναι η υποχρέωση να εφαρμόζονται τα μέτρα με σεβασμό στη νομιμότητα, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στις προβλεπόμενες εγγυήσεις.

Δημόσιο χρήμα και χρηματοδότηση μέσων ενημέρωσης

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το οικονομικό σκέλος της αίτησης.

Ζήτησα να εξεταστεί η χρηματοδότηση μέσων ενημέρωσης και επικοινωνιακών εκστρατειών κατά την περίοδο COVID-19.

  • Ποια μέσα χρηματοδοτήθηκαν;
  • Ποια ποσά καταβλήθηκαν;
  • Ποιος αποφάσισε τις αναθέσεις;
  • Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή των δικαιούχων;
  • Ποιο ακριβώς περιεχόμενο προβλήθηκε με δημόσια δαπάνη;
  • Υπήρξαν οικονομικές παροχές σε δημόσια πρόσωπα, δημοσιογράφους, παρουσιαστές ή influencers για τη διάδοση συγκεκριμένων μηνυμάτων;
  • Και εάν υπήρξαν, τηρήθηκαν οι νόμιμες υποχρεώσεις διαφάνειας;

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Ή ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ.

Προέρχεται από την κοινωνία και η διαχείρισή του υπόκειται στους νόμιμους κανόνες ελέγχου.

Γι’ αυτό ζήτησα να εξεταστούν οι συμβάσεις, οι αναθέσεις, τα παραστατικά πληρωμών, τα διαφημιστικά προγράμματα και οι σχετικές υπηρεσιακές εγκρίσεις.

Στην ίδια αίτηση περιλαμβάνονται ζητήματα που αφορούν δήμους, περιφέρειες, τοπικούς φορείς, δημόσιες δαπάνες και πιθανές οικονομικές συναλλαγές που απαιτούν περαιτέρω έλεγχο.

Όπου προκύπτουν στοιχεία που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ζήτησα να εξεταστεί η αντίστοιχη νόμιμη διαβίβαση.

Κρατική εξουσία, όρκοι και προσωπική ευθύνη

Και στις δύο υποθέσεις έθεσα ένα κοινό και θεμελιώδες ζήτημα.

Την ευθύνη των φυσικών προσώπων που ασκούν δημόσια εξουσία.

Οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί έχουν συγκεκριμένες συνταγματικές και νόμιμες υποχρεώσεις.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι ορκίζονται να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους και να εκτελούν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους.

Οι αστυνομικοί δεσμεύονται από τον υπηρεσιακό τους όρκο και τη νομοθεσία.

Οι εκπαιδευτικοί έχουν ιδιαίτερες υποχρεώσεις απέναντι στους μαθητές.

Οι ιατροί δεσμεύονται από την ιατρική δεοντολογία.

Οι πολιτικοί και αιρετοί εκπρόσωποι έχουν την υποχρέωση να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με το συνταγματικό και νομοθετικό πλαίσιο.

Ο ΟΡΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΜΙΑΣ ΤΕΛΕΤΗΣ.

Συνδέεται με συγκεκριμένα καθήκοντα που πρέπει να τηρούνται κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας.

Και η φράση «εκτελούσα εντολές» δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει τη νομιμότητα μιας πράξης.

Πρέπει να εξετάζεται ποιος εξέδωσε την εντολή, ποια ήταν η νομική της βάση, ποιος την εφάρμοσε και ποιες υποχρεώσεις είχε κάθε εμπλεκόμενος.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

  • Ούτε εκείνος που αποφασίζει.
  • Ούτε εκείνος που υπογράφει.
  • Ούτε εκείνος που εκτελεί.
  • Ούτε εκείνος που έχει την ευθύνη να ελέγχει.

Και κανένα δημόσιο αξίωμα δεν αποτελεί γενική απαλλαγή από την εφαρμογή της νομοθεσίας.

Τι συνέβη με τις προανακριτικές διαδικασίες

Επανέρχομαι τώρα στα γεγονότα της Τετάρτης, 11 Νοεμβρίου 2026.

Για τη μηνυτήρια αναφορά σχετικά με την ΑΑΔΕ σχηματίστηκε η δικογραφία με αριθμό Ε26-66 και ακολούθησε εισαγγελική παραγγελία για προκαταρκτική εξέταση.

Για την αίτηση προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας είχε προηγηθεί η διαβίβασή της από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας, στις 29 Απριλίου 2026, για τις κατά νόμο ενέργειες.

Στο πλαίσιο των δύο υποθέσεων κλήθηκα από την Ελληνική Αστυνομία και έδωσα τις αντίστοιχες καταθέσεις.

Στην πρώτη ανέπτυξα τα ζητήματα της ΑΑΔΕ, των κατασχέσεων, των προστίμων και της προσωπικής αλλά και πανελλαδικής διάστασης των καταγγελιών.

Στη δεύτερη ανέπτυξα το περιεχόμενο της αίτησης προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και τα 66 αιτήματά της.

Οι διαδικασίες αυτές έχουν ιδιαίτερη θεσμική σημασία, γιατί δίνουν τη δυνατότητα συγκέντρωσης και αξιολόγησης στοιχείων από τις αρμόδιες αρχές.

Η εισαγγελική διερεύνηση πρέπει να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά και να οδηγήσει στις αποφάσεις που προβλέπει ο νόμος.

Στο πλαίσιο αυτό ζήτησα να αναζητηθούν τα υπηρεσιακά έγγραφα, οι σχετικές αποφάσεις, οι υπογραφές και τα αποδεικτικά στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή δημόσιων φορέων.

Ζήτησα επίσης να εξεταστεί ο κίνδυνος παραγραφής συγκεκριμένων καταγγελλόμενων πράξεων και να αποτραπεί η αδικαιολόγητη απώλεια κρίσιμου αποδεικτικού υλικού.

Η διεθνής διάσταση – Διεθνές δίκαιο και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

Και εδώ θέλω να θέσω ένα ακόμη εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ COVID-19 ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΑΝ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Παρόμοιες κρατικές πολιτικές εφαρμόστηκαν σε πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Περιορισμοί μετακίνησης, υποχρεωτική χρήση μάσκας, διαγνωστικές εξετάσεις, υγειονομικά πιστοποιητικά, αναστολές εργασίας, κλείσιμο επιχειρήσεων και σχολείων και διάφορες μορφές διοικητικών κυρώσεων.

Η εφαρμογή αυτών των πολιτικών έχει καταγραφεί διεθνώς, μεταξύ άλλων από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το οποίο συγκέντρωσε στοιχεία για 185 χώρες.

Επομένως, η διερεύνηση των συνεπειών τους παρουσιάζει και διεθνές ενδιαφέρον.

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις, δεσμευτικοί κανόνες και παγκόσμιες αρχές προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Το Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων προστατεύει θεμελιώδεις ελευθερίες και καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να επιβάλλονται περιορισμοί, ακόμη και σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης.

Ο Διεθνής Υγειονομικός Κανονισμός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας προβλέπει ότι η εφαρμογή του πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις θεμελιώδεις ελευθερίες.

Η Οικουμενική Διακήρυξη της UNESCO για τη Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα καθιερώνει σημαντικές αρχές για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την προστασία από βλάβες και την ελεύθερη και ενημερωμένη συναίνεση.

Στον ευρωπαϊκό χώρο εφαρμόζονται επιπλέον οι αντίστοιχες δεσμευτικές συμβάσεις, μεταξύ των οποίων η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και η Σύμβαση του Οβιέδο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική.

ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

Οι περιορισμοί δικαιωμάτων πρέπει να εξετάζονται σύμφωνα με τους κανόνες νομιμότητας, αναγκαιότητας και αναλογικότητας που εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση.

Και τίθεται ένα ακόμη ζήτημα ιδιαίτερης βαρύτητας.

ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΑΡΑΓΡΑΠΤΟ.

Το άρθρο 7 του Καταστατικού της Ρώμης καθορίζει τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τις ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις στοιχειοθέτησής τους, μεταξύ των οποίων η ύπαρξη ευρείας ή συστηματικής επίθεσης κατά άμαχου πληθυσμού.

Το άρθρο 29 προβλέπει ότι τα εγκλήματα που υπάγονται στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου δεν υπόκεινται σε παραγραφή.

Στην Ελλάδα, ο Νόμος 3948 του 2011, και συγκεκριμένα το άρθρο 8, προβλέπει τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ενώ το άρθρο 3 ορίζει το απαράγραπτο των κακουργημάτων που υπάγονται στις αντίστοιχες διατάξεις.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΖΗΤΩ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ Η ΝΟΜΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, να διερευνηθούν τα πραγματικά περιστατικά, η έκταση των πράξεων, οι αρμόδιοι φορείς, οι αποφάσεις, οι εντολές και οι συγκεκριμένες ευθύνες, να προσδιοριστεί με ακρίβεια ο νομικός χαρακτηρισμός κάθε πράξης και να εξεταστεί εάν συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις των διεθνών εγκλημάτων.

Η ΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ.

Η διεθνής έκταση των μέτρων καθιστά αναγκαία τη σύγκριση των στοιχείων και τον έλεγχο των πράξεων κάθε εμπλεκόμενου φορέα. Ο νομικός χαρακτηρισμός των πράξεων απαιτεί συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και πλήρωση των προϋποθέσεων του νόμου.

ΑΠΑΙΤΩ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΤΥΠΙΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ, γιατί η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η απόδοση ευθυνών αποτελούν ζητήματα που απασχολούν ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ – ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΤΕ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ.

Η ΠΑΡΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΝΕΙ ΑΝΕΞΕΤΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΜΙΜΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ.

Οι δύο υποθέσεις είναι διακριτές, Αλλά έχουν έναν κοινό πυρήνα.

Τη νομιμότητα της δημόσιας εξουσίας και την αποτελεσματική προστασία των πολιτών.

Γιατί αυτή η προσπάθεια αφορά όλους τους Έλληνες

Φίλοι και φίλες, θέλω εδώ να σταθώ ιδιαίτερα.

  • Στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που βρέθηκαν αντιμέτωποι με οικονομικές κυρώσεις κατά την περίοδο COVID-19.
  • Άνθρωποι που πλήρωσαν πρόστιμα.
  • Άνθρωποι που έχασαν εισόδημα εξαιτίας περιορισμών.
  • Εργαζόμενοι που αντιμετώπισαν αναστολές εργασίας.
  • Επαγγελματίες που είδαν τις επιχειρήσεις τους να περιορίζονται.
  • Οικογένειες που αντιμετώπισαν δυσκολίες.
  • Γονείς που ήρθαν σε αντιπαράθεση με υπηρεσίες για ζητήματα που αφορούσαν τα παιδιά τους.
  • Και πολίτες που εξακολουθούν να ζητούν απαντήσεις σχετικά με τις αποφάσεις που επηρέασαν τη ζωή τους.

ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΘΕΤΕΙ ΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ.

  • Αφορά το δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη να γνωρίζει γιατί του επιβλήθηκε μια κύρωση.
  • Αφορά το δικαίωμα να εξετάζεται ουσιαστικά ένα αίτημα επανεξέτασης.
  • Αφορά το δικαίωμα πρόσβασης στον διοικητικό φάκελο, όπου αυτό προβλέπεται από τον νόμο.
  • Αφορά το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
  • Αφορά το δικαίωμα διεκδίκησης επιστροφής χρημάτων και αποζημίωσης, όταν προκύπτουν οι νόμιμες προϋποθέσεις.
  • Και αφορά την απαίτηση οι δημόσιοι λειτουργοί να εφαρμόζουν τους ίδιους νόμους που απαιτούν από τους πολίτες να τηρούν.

Σήμερα μπορεί μια συγκεκριμένη υπόθεση να αφορά ένα πρόστιμο COVID-19.

Αύριο μπορεί να αφορά μια τραπεζική κατάσχεση, μια διοικητική κύρωση, μια παράνομη υπηρεσιακή απόφαση ή μια άλλη κρατική ενέργεια.

Το ζήτημα είναι διαχρονικό.

ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΟΤΑΝ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ;

Αυτή είναι η ουσία.

Η ύπαρξη νόμων δεν αρκεί από μόνη της.

Οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται.

Οι καταγγελίες πρέπει να εξετάζονται.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λογοδοτούν σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες.

Και όταν αποδεικνύεται παράνομη πράξη που προκαλεί ζημία, πρέπει να λειτουργούν οι προβλεπόμενοι μηχανισμοί αποκατάστασης.

Η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να αποτελεί προνόμιο όσων διαθέτουν οικονομική άνεση.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ.

Ένα δημόσιο αίτημα οικονομικής στήριξης

Και στο σημείο αυτό θέλω να απευθυνθώ προσωπικά σε όλους εσάς που παρακολουθείτε αυτή την προσπάθεια.

Ο αγώνας αυτός δεν ξεκίνησε χθες.

Πραγματοποιώ επίσημες καταγγελίες, δημοσιογραφικές έρευνες, γνωστοποιήσεις, επιδόσεις εγγράφων και νομικές ενέργειες εδώ και χρόνια.

Η συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, η προετοιμασία πολυσέλιδων αναφορών, η αναζήτηση εγγράφων και η συνέχιση δικαστικών διαδικασιών απαιτούν τεράστια προσωπική προσπάθεια.

Απαιτούν όμως και οικονομικούς πόρους.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝΙΣΩ ΚΑΤΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΟΒΑΡΟ.

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΣΤΕΡΟΥΜΑΙ ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ, ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.

Οι οικονομικές ανάγκες δεν περιορίζονται στα δικαστικά έξοδα.

Υπάρχουν καθημερινές και ανελαστικές υποχρεώσεις: διατροφή, στέγαση, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλεπικοινωνίες, σύνδεση στο διαδίκτυο, μετακινήσεις, συντήρηση και επισκευή εξοπλισμού, υπολογιστών και μηχανημάτων, λειτουργικά έξοδα, αναλώσιμα και κάθε άλλη βασική ανάγκη που απαιτείται για την αξιοπρεπή διαβίωση και την επαγγελματική δραστηριότητα.

Παράλληλα, υπάρχουν οι δαπάνες για τη συνέχιση της δημοσιογραφικής έρευνας και των νομικών ενεργειών: συγκέντρωση και επεξεργασία αποδεικτικών στοιχείων, τεχνική τεκμηρίωση, δικηγορική και εξειδικευμένη νομική συνδρομή όπου απαιτείται, δικαστικές διαδικασίες, επιδόσεις εγγράφων, αντίγραφα και μετακινήσεις.

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ, ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΩ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΟΥ ΖΗΤΩ ΑΦΟΡΑ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΜΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ, ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΟΜΙΜΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΟΥ.

ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ ΩΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΚΑΙ ΦΙΜΩΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΟΥ ΦΩΝΗΣ ΜΕΣΩ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ.

Όταν ένας δημοσιογράφος στερείται τα μέσα για να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του και να διατηρήσει τον εξοπλισμό του, περιορίζεται ουσιαστικά η δυνατότητά του να συνεχίσει ανεξάρτητα την εργασία του.

ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ, ΞΕΚΑΘΑΡΑ.

Σήμερα, πολλοί άνθρωποι αποκομίζουν σημαντικά οικονομικά οφέλη από διάφορες δραστηριότητες, συχνά χωρίς αυτές να έχουν ιδιαίτερη κοινωνική προσφορά ή ουσιαστικό αντίκτυπο στο δημόσιο συμφέρον.

Την ίδια στιγμή, εγώ εδώ και χρόνια πραγματοποιώ δημοσιογραφικές έρευνες, καταθέτω επιστημονικά και αποδεικτικά στοιχεία, προχωρώ σε επίσημες καταγγελίες και αντιμετωπίζω σοβαρές προσωπικές, επαγγελματικές και οικονομικές συνέπειες, αναλαμβάνοντας ακόμη και κινδύνους για την προσωπική μου ασφάλεια.

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. ΤΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

Η εργασία αυτή απαιτεί χρόνο, γνώσεις, τεχνικά μέσα, οικονομικούς πόρους, προσωπικές θυσίες και ανάληψη ευθυνών.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΩ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ.

Και θέλω να είμαι απολύτως σαφής: ακόμη κι αν διέθετα σημαντική οικονομική άνεση, αυτό δεν θα μείωνε την αξία της εργασίας μου ούτε τη σημασία της οικονομικής και κοινωνικής στήριξής της.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΜΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΖΗΤΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ.

Σήμερα, που εξακολουθώ να αντιμετωπίζω οικονομικό αποκλεισμό και συνεχιζόμενη στοχοποίηση, χωρίς να μου έχει παρασχεθεί καμία ουσιαστική στήριξη, υπεράσπιση ή προστασία από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, παρά τις επανειλημμένες επίσημες αναφορές και τα αιτήματά μου, η οικονομική και ηθική σας στήριξη είναι ακόμη πιο αναγκαία.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΛΩ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ.

Η στήριξη αυτή θα μου επιτρέψει να καλύπτω τις ανάγκες μου, να συνεχίζω απρόσκοπτα τη δημοσιογραφική και ερευνητική μου δραστηριότητα και να προβαίνω στις αναγκαίες νομικές ενέργειες για όσο χρονικό διάστημα απαιτηθεί, έως την ολοκλήρωση της διερεύνησης των υποθέσεων και την επιδίωξη της απόδοσης ευθυνών και της αποκατάστασης της νομιμότητας.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ, Η ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΞΙΖΟΥΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ.

Απευθύνομαι σε κάθε πολίτη που θεωρεί σημαντική τη διερεύνηση της νομιμότητας των κρατικών πράξεων.

Σε κάθε άνθρωπο που πιστεύει ότι οι δημόσιοι λειτουργοί πρέπει να λογοδοτούν.

Σε κάθε εργαζόμενο, επαγγελματία, συνταξιούχο ή γονέα που θεωρεί ότι τα δικαιώματα των πολιτών πρέπει να προστατεύονται στην πράξη.

Σε όσους πιστεύουν ότι πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα των προστίμων COVID-19, της επιστροφής χρημάτων όπου αποδεικνύεται παρανομία και της αποκατάστασης των πολιτών που υπέστησαν παράνομη ζημία.

ΣΑΣ ΖΗΤΩ, ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ, ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ, ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΔΥΝΑΤΗ.

Κάθε προαιρετική οικονομική συνεισφορά μπορεί να βοηθήσει στην κάλυψη των αναγκών διαβίωσης, εργασίας και συνέχισης της προσπάθειας.

Πρόκειται για μια πρόσκληση εθελοντικής συνδρομής σε μια προσπάθεια που έχει και ευρύτερη διάσταση δημοσίου ενδιαφέροντος.

Για όσους επιθυμούν να στηρίξουν οικονομικά αυτή τη δικαστική και θεσμική προσπάθεια, Οι τρόποι οικονομικής στήριξης θα εμφανίζονται στο ίδιο το βίντεο και στην περιγραφή του.

Θα μπορείτε επίσης να βρείτε όλες τις σχετικές πληροφορίες στο συνοδευτικό άρθρο ή στην ενότητα «Δωρεά» της ιστοσελίδας ΣΦΑΓΗ (sfagi.gr).

Κάθε προαιρετική οικονομική συνεισφορά μπορεί να βοηθήσει στην κάλυψη των αναγκών διαβίωσης, των προσωπικών και επαγγελματικών μου υποχρεώσεων, στην υποστήριξη των συνεργατών μου και στη συνέχιση της δημοσιογραφικής, ερευνητικής και νομικής μου προσπάθειας.

Και θέλω να τονίσω και κάτι ακόμη.

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΤΕ ΕΞΙΣΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ.

  • Με τη διάδοση αυτού του βίντεο.
  • Με τη γνωστοποίηση των εγγράφων και των θεσμικών ενεργειών.
  • Με την ενημέρωση άλλων πολιτών που ενδέχεται να έχουν αντιμετωπίσει αντίστοιχα ζητήματα.
  • Και με την προσκόμιση συγκεκριμένων πληροφοριών ή εγγράφων, εφόσον διαθέτετε στοιχεία που μπορούν να αξιοποιηθούν νόμιμα στις αρμόδιες διαδικασίες.

Όσο περισσότερα πραγματικά στοιχεία συγκεντρώνονται και όσο περισσότερος κόσμος γνωρίζει το αντικείμενο αυτών των υποθέσεων, τόσο καλύτερα μπορεί να αναδειχθεί η ευρύτερη κοινωνική τους διάσταση.

Η υποστήριξη, οικονομική ή μη, δεν σημαίνει ότι κάποιος υποχρεώνεται να συμφωνεί με κάθε προσωπική μου θέση.

Σημαίνει ότι θεωρεί σημαντικό να υπάρχει ουσιαστική διερεύνηση, διαφάνεια και εφαρμογή της νομοθεσίας.

Και αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να μεταφέρω.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΝΑΝ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ.

Γιατί τα έγγραφα μένουν – Απάντηση στην αποθάρρυνση

ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΑ ΣΠΕΥΣΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ.

«Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». «Δεν πρόκειται να σε υπολογίσουν». «Δεν θα καταφέρεις τίποτα». «Η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί». «Όλα είναι μάταια». «Με τα χαρτιά και τις καταγγελίες δεν πρόκειται να βρεις λύση». Και πολλά άλλα παρόμοια, που έχω ακούσει επανειλημμένα όλα αυτά τα χρόνια.

ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΛΥΣΗ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ:

ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΜΕΝΟΥΝ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ.

Οι επίσημες αναφορές, οι καταγγελίες, τα αποδεικτικά στοιχεία, οι αριθμοί πρωτοκόλλου και οι δικαστικές αποφάσεις δημιουργούν ένα καταγεγραμμένο ιστορικό που δεν μπορεί κανείς απλώς να εξαφανίσει με μια προφορική άρνηση.

Κάθε έγγραφο αποτυπώνει τι καταγγέλθηκε, πότε κατατέθηκε, σε ποιον απευθύνθηκε και τι ζητήθηκε.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΓΙΑΤΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ.

Τα έγγραφα από μόνα τους δεν εγγυώνται τη δικαίωση. Αποτελούν όμως τη βάση της τεκμηρίωσης, του ελέγχου, της διεκδίκησης και της απόδοσης ευθυνών.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΕΠΙΜΕΝΩ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΤΩ ΕΓΓΡΑΦΑ. ΓΙΑΤΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΜΕΝΕΙ, ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΝ.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΕΣΩ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑ:

Αν όλοι αποδεχόμασταν ότι τίποτα δεν αλλάζει, ότι οι καταγγελίες δεν έχουν αξία και ότι η διεκδίκηση της δικαιοσύνης είναι μάταιη, τότε ποιος θα διεκδικούσε το δίκιο του; Ποιος θα κατήγγελλε την αυθαιρεσία; Ποιος θα απαιτούσε να εφαρμοστούν οι νόμοι;

Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ. Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΕΥΘΥΝΕΣ. ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Καμία μεγάλη κοινωνική αλλαγή δεν ξεκίνησε επειδή όλοι πίστευαν από την πρώτη στιγμή ότι θα πετύχει. Κάποιος έπρεπε να κάνει την αρχή. Κάποιος έπρεπε να μιλήσει, να καταθέσει στοιχεία, να αναλάβει ευθύνες και να επιμείνει.

Και όσο για εκείνους που λένε ότι η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί, τους απαντώ ότι ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να απαιτούμε να λειτουργήσει. Να ελέγχουμε τους θεσμούς, να καταγγέλλουμε τις παραλείψεις, να διεκδικούμε τη νομιμότητα και να μη θεωρούμε την αδικία μια κατάσταση που πρέπει απλώς να αποδεχτούμε.

ΔΕΝ ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΩ ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΜΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ. ΕΧΩ ΟΜΩΣ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΠΑΙΤΩ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

Και κάτι ακόμη.

ΕΝΑΣ ΚΟΥΚΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΦΕΡΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ. ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΓΓΕΙΛΕΙ ΟΤΙ Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΡΧΕΤΑΙ.

Γι’ αυτό δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τις νόμιμες διεκδικήσεις μου επειδή κάποιοι θεωρούν ότι δεν έχω αρκετή δύναμη, χρήματα ή επιρροή.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΤΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΧΥ. ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ.

Κλείνοντας – Τα αιτήματα για δικαιοσύνη και λογοδοσία

Φίλοι και φίλες, οι δύο προανακριτικές καταθέσεις που έδωσα την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026 αποτελούν ένα ακόμη σημαντικό στάδιο μιας πολυετούς θεσμικής προσπάθειας.

Μιας προσπάθειας που ξεκίνησε με επώνυμες ενημερώσεις και καταγγελίες και συνεχίζεται με συγκεκριμένες εισαγγελικές και διοικητικές διαδικασίες.

Οι υποθέσεις αυτές πρέπει να εξεταστούν με βάση τα πραγματικά περιστατικά, τα αποδεικτικά στοιχεία, το Σύνταγμα και τους νόμους.

  • Απαιτώ να διερευνηθούν οι καταγγελλόμενες πράξεις και παραλείψεις.
  • Απαιτώ να αναζητηθούν τα υπηρεσιακά έγγραφα, οι εντολές, οι υπογραφές και οι αρμόδιοι χειριστές.
  • Απαιτώ να εξεταστεί η νομιμότητα των προστίμων, των κατασχέσεων και των διοικητικών διαδικασιών.
  • Απαιτώ να εξεταστεί το ευρύτερο πανελλαδικό ζήτημα των προστίμων COVID-19 και των συνεπειών τους για τους πολίτες.
  • Απαιτώ να εξεταστούν τα αιτήματα προστασίας από αντίποινα και οι υποχρεώσεις της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας.
  • Απαιτώ διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, έλεγχο των συγκεκριμένων πράξεων των αρμόδιων φορέων και προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών, των οικογενειών και των πολιτών.
  • Και όπου αποδεικνύονται παράνομες πράξεις και συγκεκριμένες ζημίες, απαιτώ να εφαρμοστούν οι νόμιμες διαδικασίες απόδοσης ευθυνών και αποκατάστασης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ:  ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Πώς ξέφυγε από τα μυστικά εργαστήρια !

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, Η ΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΑ.

ΓΙΑΤΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ. ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.

Και πάνω απ’ όλα:

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

Η Δικαιοσύνη αφορά όλους μας. Σας καλώ να στηρίξετε και να διαδώσετε αυτή την προσπάθεια.

Σας ευχαριστώ.


English Version – Two Prosecutorial Investigations in Greece

Two statements given on November 11, 2026, during preliminary criminal investigations concerning my complaint about AADE actions and my report to the National Transparency Authority. This article presents my official complaints, COVID-19 fines, seizures, reported retaliation, and requests for institutional accountability.

Article Contents

Hello everyone, and thank you for joining me.

My name is Ioannis Demertzis. I’m a journalist and I run the independent news website sfagi.gr.

Today is Monday, November 16, 2026, and I’d like to share with you an important development that took place last Wednesday, November 11.

Specifically, I was summoned by the Hellenic Police following prosecutorial action, and I gave two separate statements in the course of preliminary criminal investigations.

The first concerns the criminal complaint I filed against the responsible individuals within the Independent Authority for Public Revenue, known as AADE, the Kavala Tax Office, and other jointly competent services.

The second concerns my extensive application and complaint to the National Transparency Authority, which had also been communicated to the Prosecutor’s Office of the Supreme Court.

The Role of AADE and the National Transparency Authority

AND HERE I WANT TO EXPLAIN SOMETHING VERY IMPORTANT ABOUT THE ROLE OF THESE TWO AUTHORITIES.

The Independent Authority for Public Revenue, AADE, is the state authority responsible for determining, assessing, and collecting taxes and other public revenues.

Through its competent services, it manages public debts, implements collection procedures, and, where provided for by law, takes compulsory collection measures, including the seizure of bank accounts and assets.

WE ARE THEREFORE TALKING ABOUT AN AUTHORITY WHOSE DECISIONS AND ACTIONS DIRECTLY AFFECT THE FINANCIAL LIVES OF MILLIONS OF CITIZENS AND BUSINESSES.

That is why, through my criminal complaint, I am requesting an examination of the legality of specific administrative and collection actions, the handling of fines imposed during the COVID-19 period, the relevant orders, the official actions taken, and the responsibilities of the individuals involved in the procedures in question.

The National Transparency Authority, on the other hand, has a different but equally important institutional role.

It is an independent authority whose mission is to strengthen transparency, integrity, and accountability in public administration, and to prevent, detect, and combat fraud and corruption.

It has auditing powers over acts and omissions of public officials and public services, within the limits established by law.

Furthermore, under Article 11 of Law 4990/2022, it has been designated as an external reporting channel for breaches falling within the scope of that law on the protection of persons who report breaches of European Union law.

THEREFORE, IT IS NOT MERELY AN OFFICE THAT RECEIVES COMPLAINTS, BUT AN INSTITUTION WITH SPECIFIC OVERSIGHT POWERS AND ACCOUNTABILITY OBLIGATIONS.

Through my second report, I am requesting a substantive examination of the evidence I submitted, an investigation of the acts and omissions falling within its jurisdiction, and the referral of all remaining matters to the competent authorities.

THE SIGNIFICANCE OF THE TWO CASES IS THEREFORE CLEAR:

The first concerns the legality of specific actions taken by the mechanism responsible for managing and collecting public revenues.

The second concerns institutional oversight, transparency, accountability, and the protection of the public interest.

IN BOTH CASES, MY DEMAND IS THE SAME: A FULL INVESTIGATION, APPLICATION OF THE LAW, AND ACCOUNTABILITY WHERE VIOLATIONS ARE ESTABLISHED.

Because the independence of an authority does not mean unchecked power. It means greater institutional responsibility toward the law and the public.

I will explain in detail what each case concerns, why I appealed to the competent authorities, which bodies I informed, what happened during the prosecutorial proceedings, and what specific actions I have requested. Above all, I want to explain why this effort does not concern me alone.

THIS EFFORT CONCERNS THE RIGHTS OF GREEK CITIZENS AND THE STATE’S OBLIGATION TO ACCOUNT FOR ITS ACTIONS.

There is a fundamental question that must be answered sooner or later.

When the state imposes a fine on a citizen, restricts their professional activity, freezes their money, or seizes their property, who actually reviews the legality of those actions?

And if any of those actions proves to be unlawful, who takes responsibility, and who compensates the person for the harm caused?

These are precisely the issues at the heart of the two cases.

Official Complaints and Notifications from 2020 and 2021

But this story did not begin in 2026.

As early as 2020, and especially from 2021 onward, through my journalistic and investigative work, I was making public interventions, submitting complaints under my own name, issuing formal notifications, and formally serving documents on the competent Greek authorities.

On June 1, 2021, I officially notified the Kavala Tax Office; on June 5, 2021, the Municipality of Kavala; on July 6, 2021, the Kavala Police Directorate; and on September 24 of the same year, the Prosecutor’s Office of the Court of First Instance of Kavala.

Many more notifications and communications followed, addressed to public bodies throughout Greece, and particularly to educational institutions across the country.

My reports concerned the measures imposed during the COVID-19 period: mandatory mask-wearing, diagnostic testing, restrictions on movement, health certificates, suspensions from work, restrictions on access to and operation of businesses, administrative fines, and the economic consequences faced by citizens.

I raised issues of constitutional legality, proportionality, scientific substantiation, medical ethics, personal data protection, and the responsibility of the competent state bodies.

THEREFORE, AS EARLY AS 2021, THE COMPETENT GREEK AUTHORITIES HAD BEEN INFORMED OFFICIALLY, IN WRITING AND UNDER MY OWN NAME, THROUGH EXTENSIVE SCIENTIFIC AND SUPPORTING MATERIAL, ABOUT THE RISKS AND HARMFUL CONSEQUENCES I HAD IDENTIFIED IN CONNECTION WITH THE COVID-19 MEASURES.

NONE OF THE SERVICES OR PUBLIC BODIES THAT OFFICIALLY RECEIVED MY REPORTS CAN CLAIM THAT THEY HAD NOT BEEN INFORMED OF THE CONTENT OF MY COMPLAINTS AND WARNINGS.

And there is another extremely serious issue.

Given the seriousness of the complaints, the scientific material accompanying them, and their significance for public health, human dignity, and citizens’ fundamental rights, the services that received these documents had specific duties regarding their official handling.

They were required to examine the requests falling within their jurisdiction and, where they lacked jurisdiction, to make the referrals to the competent authorities prescribed by law.

A PUBLIC SERVICE’S LACK OF JURISDICTION IS NO EXCUSE FOR LEAVING A FORMAL REPORT WITHOUT THE OFFICIAL HANDLING REQUIRED BY LAW.

After all, Article 4 of Law 2690/1999, the Greek Code of Administrative Procedure, expressly provides that an administrative service lacking jurisdiction must forward an application to the competent service and inform the applicant.

AND HERE ANOTHER CRITICAL ISSUE ARISES: THE RESPONSIBILITY OF OFFICIALS AFTER THEY HAVE BEEN FORMALLY NOTIFIED.

From the moment public services and competent officials received my complaints, together with the scientific and evidentiary material accompanying them, they assumed specific official obligations.

FORMAL NOTICE ENTAILS RESPONSIBILITY FOR THE LAWFUL HANDLING OF A CASE.

It is not enough simply to receive documents and place them in a file. They must act in accordance with the law, examine requests within their competence, make the required referrals, and ensure proper official handling.

I THEREFORE DEMAND THAT THE RESPONSIBILITY OF EVERY COMPETENT PERSON BE EXAMINED, NOT ONLY FOR WHAT THEY DID, BUT ALSO FOR WHAT THEY WERE LEGALLY REQUIRED TO DO AND FAILED TO DO.

It must be established who became aware of the matter, what actions they took, which obligations they fulfilled and which they neglected, so that the corresponding responsibilities can be assigned in accordance with the law. BECAUSE FORMAL NOTIFICATION IS NOT A MERE FORMALITY. IT CREATES OBLIGATIONS, AND FAILURE TO FULFIL THOSE OBLIGATIONS IS SUBJECT TO REVIEW.

AND I WANT TO MAKE SOMETHING ELSE ABSOLUTELY CLEAR.

PUBLIC SERVICES AND COMPETENT BODIES CANNOT USE THE LAW AS A PRETEXT TO AVOID EXAMINING SERIOUS COMPLAINTS, TO CLOSE CASES WITHOUT ADEQUATE REASONS, OR TO CLAIM A LACK OF JURISDICTION WITHOUT CARRYING OUT THE PROCEDURES REQUIRED BY LAW.

When a public authority receives official complaints accompanied by scientific and supporting evidence concerning public health, life, human dignity, and citizens’ fundamental rights, it is responsible for handling them in accordance with its legal obligations.

If it has jurisdiction, it must examine the matters within its remit. If it lacks jurisdiction, it must follow the prescribed referral procedures. And if it decides to close a case, it must base that decision on the applicable legal requirements and provide the reasoning required by law.

THE LAW EXISTS TO BE APPLIED, NOT TO BE USED SELECTIVELY AS A MEANS OF EVADING RESPONSIBILITY.

I DEMAND A REVIEW OF EVERY DECISION TO CLOSE A CASE, EVERY CLAIM OF LACK OF JURISDICTION, EVERY FAILURE TO REFER A MATTER, AND EVERY INSTANCE OF OFFICIAL INACTION CONCERNING THE COMPLAINTS I SUBMITTED.

The responsible individuals, the legal provisions they invoked, the evidence they examined, the decisions they made, and the actions they took must all be identified.

BECAUSE JURISDICTION CARRIES OBLIGATIONS, LACK OF JURISDICTION DOES NOT JUSTIFY INACTION, AND CLOSING A CASE CANNOT REPLACE LAWFUL AND SUBSTANTIVE REVIEW.

NO ONE IS ABOVE THE LAW.

THAT IS WHY I DEMAND AN EXAMINATION NOT ONLY OF WHO RECEIVED THE MATERIAL, BUT ALSO WHO REGISTERED IT OFFICIALLY, WHO EXAMINED IT, WHICH AUTHORITIES IT WAS FORWARDED TO, WHAT ACTIONS FOLLOWED, AND WHO HAD OFFICIAL RESPONSIBILITY FOR EACH ACT OR OMISSION.

THE FORMAL NOTIFICATION OF THE AUTHORITIES WAS NOT SIMPLY AN EXCHANGE OF DOCUMENTS. IT WAS THE SUBMISSION OF SERIOUS COMPLAINTS AND SCIENTIFIC MATERIAL, WITH SPECIFIC REQUESTS TO PREVENT THE IMPOSITION OF THE MEASURES, TO STOP THEIR IMPLEMENTATION, AND TO PROTECT CITIZENS.

Criminal Proceedings, Acquittals, and Allegations of Retaliation

AND HERE THERE IS ANOTHER EXTREMELY SERIOUS ISSUE.

Instead of prioritizing a substantive investigation of my complaints, examining the scientific material I had submitted, and evaluating my warnings, I MYSELF WAS CHARGED WITH SPREADING FALSE NEWS.

In other words, while I was officially notifying the competent authorities under my own name, carrying out my journalistic and investigative work, and requesting protection for citizens, I found myself facing criminal charges.

AND THE RESULT? I WAS ACQUITTED IN BOTH CRIMINAL CASES.

The first acquittal was judgment No. 877/2023 of the Three-Member Misdemeanor Court of Kavala, dated November 2, 2023. The second was judgment No. 3008/2024 of the competent court in Thessaloniki, dated March 12, 2024.

AND TODAY I ASK A VERY CLEAR QUESTION:

How were the scientific materials and complaints I submitted actually handled? Who examined them? Which services took action to protect citizens?

AND WHY, INSTEAD OF RECEIVING SUBSTANTIVE ANSWERS, DID I FIND MYSELF FACING TWO CRIMINAL PROCEEDINGS, WHILE ACTIONS AGAINST ME THAT I DENOUNCE AS RETALIATION BEGAN IN 2022?

I am referring to seizures, the freezing of assets, financial burdens, and serious consequences for my personal, family, and professional life.

And here I want to explain something particularly important.

Law 4990/2022 – Protection of Whistleblowers

PROTECTING PEOPLE WHO REPORT BREACHES IN THE PUBLIC INTEREST IS NOT A PERSONAL FAVOUR THEY ASK OF THE STATE. IT IS THE SUBJECT OF SPECIFIC LEGAL PROTECTION.

Law 4990/2022, which transposed European Directive 2019/1937, establishes a special framework for protecting persons who report breaches of European Union law.

Article 17 prohibits retaliation, including economic and professional harm.

Articles 18 and 19 provide for measures of protection and support, while Article 20 provides for remedial measures, compensation, and special rules of evidence for those who fall within the law’s scope of protection.

AND HERE THERE IS AN EXTREMELY IMPORTANT LEGAL POINT THAT ALL CITIZENS SHOULD KNOW.

THE PROTECTION PROVIDED BY LAW 4990/2022 DOES NOT DEPEND ON THE PRIOR ISSUANCE OF A CERTIFICATE OR A FORMAL ACT OF RECOGNITION BY A PUBLIC AUTHORITY.

The right to protection arises from the law itself when the statutory conditions are met. No public service can turn the absence of a certificate into an additional requirement that the law does not impose.

AND WHAT HAPPENED IN MY CASE?

Despite my repeated formal reports, my warnings about retaliation, the submission of evidence, and the specific requests for protection I made to the competent authorities, THE PROTECTION I REQUESTED WAS NOT PROVIDED TO ME IN PRACTICE.

THAT IS WHY I DEMAND AN EXAMINATION OF WHY THE STATE DID NOT ACTIVATE THE PROTECTION MEASURES PROVIDED FOR IN MY CASE, DESPITE MY REPEATED FORMAL NOTIFICATIONS AND APPLICATIONS.

Who examined whether I qualified for protection under the law? Who assessed the alleged retaliation? Who decided not to take protective measures? And on what specific legal and factual grounds?

PROTECTION FOR PERSONS REPORTING MATTERS OF PUBLIC INTEREST CANNOT REMAIN WORDS ON PAPER. THE LAW MUST BE APPLIED IN PRACTICE.

I DID NOT LIMIT MYSELF TO MAKING COMPLAINTS PUBLIC. I OFFICIALLY NOTIFIED THE AUTHORITIES, SUBMITTED EVIDENCE, AND REPEATEDLY REQUESTED PROTECTION FROM RETALIATION.

Through my reports to the National Transparency Authority, I expressly requested an assessment of whether I fall within the scope of Law 4990/2022, an investigation of the alleged retaliation, and the adoption of the protective and supportive measures provided for by law.

AND TODAY I PUT A PRESSING QUESTION TO THOSE RESPONSIBLE:

WHY WAS I NOT GIVEN THE PROTECTION I REPEATEDLY REQUESTED?

Which authority examined my request? Who assessed the evidence of retaliation? Who decided whether I fell within the protective framework? What measures were considered? And where is the specific, reasoned response to my applications?

I DEMAND THAT THE INVESTIGATION EXAMINE NOT ONLY THE LEGALITY OF THE ACTIONS TAKEN AGAINST ME, BUT ALSO THE AUTHORITIES’ RESPONSE TO MY REPEATED REQUESTS FOR PROTECTION.

Any connection between the adverse actions and my reports and journalistic disclosures must be examined, the responsibilities of the officials involved must be identified, and the lawful guarantees of protection must be applied.

BECAUSE IF A CITIZEN WHO INVESTIGATES, REPORTS, AND PRESENTS EVIDENCE ON MATTERS OF PUBLIC INTEREST DOES NOT RECEIVE A SUBSTANTIVE RESPONSE TO REQUESTS FOR PROTECTION, THE ISSUE DOES NOT AFFECT THAT PERSON ALONE. IT AFFECTS EVERY CITIZEN’S ABILITY TO REPORT BREACHES WITHOUT FEAR OF RETALIATION.

THIS IS THE SIGNIFICANCE OF MY JOURNALISTIC AND INVESTIGATIVE WORK. AND THIS IS THE INSTITUTIONAL ACCOUNTABILITY I AM SEEKING, BECAUSE THE SUBMISSION OF SERIOUS, DOCUMENTED COMPLAINTS IN THE PUBLIC INTEREST DEMANDS AN INSTITUTIONAL RESPONSE AND SUBSTANTIVE OVERSIGHT.

And today I call on those responsible to account for the way these formal reports were handled.

State Liability and Compensation Claims

AND HERE ANOTHER FUNDAMENTAL ISSUE ARISES: THE STATE’S OBLIGATION TO COMPENSATE FOR HARM CAUSED BY UNLAWFUL ACTS AND OMISSIONS OF ITS OFFICIALS.

The competent authorities had been officially informed, with scientific and supporting materials, about the risks and consequences I had identified. I therefore demand that their responsibility for handling those warnings also be examined.

THE STATE’S LIABILITY TO PAY COMPENSATION IS NOT SIMPLY A PERSONAL DEMAND OF MINE WITHOUT A LEGAL BASIS. IT IS EXPRESSLY PROVIDED FOR UNDER GREEK LAW.

Article 105 of the Introductory Law to the Greek Civil Code provides for the State’s liability for damage caused by unlawful acts or omissions of its organs in the exercise of public authority.

Article 106 extends the corresponding liability to municipalities and other legal entities governed by public law.

AND I AM MAKING A SPECIFIC DEMAND IN THE PUBLIC INTEREST.

There must be a comprehensive review of the administrative acts, fines, penalties, and restrictions imposed during the COVID-19 period and, wherever illegality and harm are established, the State must provide the remedies prescribed by law.

THE STATE MUST ACCEPT ITS RESPONSIBILITIES RATHER THAN SHIFT THE ENTIRE FINANCIAL AND LEGAL BURDEN ONTO CITIZENS.

AND I WANT TO EMPHASIZE THAT I AM NOT MAKING THIS DEMAND FOR THE FIRST TIME TODAY.

In my criminal complaint dated April 30, 2026, I had already requested the examination and establishment of a nationwide mechanism to review fines, refund amounts unlawfully collected, cancel debts, lift seizures, and compensate citizens for the harm they suffered.

I HAVE REQUESTED THAT WRONGS CAPABLE OF BEING CORRECTED ADMINISTRATIVELY BE REMEDIED BY THE AUTHORITIES ON THEIR OWN INITIATIVE, WITHOUT FORCING EVERY CITIZEN TO PAY LAWYERS AND INITIATE SEPARATE, COSTLY COURT PROCEEDINGS.

THIS REQUEST HAS ALREADY BEEN FORMALLY SUBMITTED. I DEMAND THAT IT BE EXAMINED AND THAT A SPECIFIC INSTITUTIONAL RESPONSE BE GIVEN.

After all, Law 4831/2021 already provides procedures for the recognition of claims and out-of-court settlements with the Greek State through the State Legal Council.

I THEREFORE DEMAND THAT RESPONSIBILITIES BE EXAMINED, LEGITIMATE CLAIMS BE RECOGNIZED, AND SUMS UNLAWFULLY COLLECTED BE RETURNED, ALONG WITH COMPENSATION FOR PROVEN DAMAGE.

THE ADMINISTRATION OF JUSTICE MUST NOT DEPEND ON EACH CITIZEN’S FINANCIAL ABILITY TO GO TO COURT.

I did not limit myself to simple protests or personal opinions. I submitted documents, scientific evidence, studies, and detailed warnings, raising specific issues concerning health, safety, human dignity, and citizens’ fundamental rights.

THROUGH MY FORMAL REPORTS, I ASKED THAT THE IMPOSITION OF THE SPECIFIC MEASURES BE PREVENTED AND THAT THOSE ALREADY IN FORCE BE SUSPENDED OR STOPPED.

I asked the responsible state officials to examine the scientific material I had supplied, review the legality and proportionality of the measures, and take the necessary steps to protect the population.

My warnings concerned citizens’ physical and mental health, particularly that of children; mandatory health interventions; mask use; diagnostic testing; the protection of informed consent; restrictions on freedom of movement; suspensions from work; business closures; and the serious economic and social consequences of fines and exclusion.

MY PURPOSE WAS TO PREVENT HARM, AVERT THE HARMFUL CONSEQUENCES I HAD IDENTIFIED, AND PROTECT GREEK CITIZENS BEFORE THE SITUATION CREATED FURTHER PROBLEMS.

And here lies one of the most important issues in both cases.

THE AUTHORITIES HAD BEEN FORMALLY NOTIFIED. THEY HAD RECEIVED SCIENTIFIC MATERIAL. THEY HAD RECEIVED SPECIFIC WARNINGS AND REQUESTS TO PREVENT THE MEASURES AND STOP THEIR IMPLEMENTATION.

The question is therefore clear:

WHAT DID THE RESPONSIBLE OFFICIALS DO AFTER RECEIVING FORMAL NOTICE? Who received the material? Who studied it? Who undertook its assessment? Were scientific opinions requested? Were the warnings about the consequences of the measures examined? Was the need for their continued implementation reassessed? Were there recommendations to suspend, amend, or terminate them? And what specific answers were given to my formal reports?

I DEMAND AN INVESTIGATION OF THE ENTIRE CHAIN OF RESPONSIBILITY: FROM THE RECEIPT AND EVALUATION OF THE DOCUMENTS TO THE DECISIONS, ORDERS, AND CONTINUED IMPLEMENTATION OF THE MEASURES. It must be determined whether the competent officials fulfilled their legal duties, whether they substantively examined the material brought to their attention, and whether particular acts or omissions give rise to responsibility. BECAUSE WHEN A CITIZEN FORMALLY INFORMS THE AUTHORITIES, SUBMITS SCIENTIFIC MATERIAL, AND REQUESTS PROTECTIVE MEASURES, PUBLIC ADMINISTRATION MUST HANDLE THAT REPORT WITH THE SERIOUSNESS AND THE PROCEDURES PRESCRIBED BY LAW. This is of decisive importance, because the investigation concerns not only my own case but also state decisions and the acts and omissions of officials during the COVID-19 period that affected the lives, health, employment, property, and fundamental rights of millions of Greek citizens.

International Notifications and Requests for Protection

AND I WANT TO MAKE IT CLEAR THAT MY ACTIONS WERE NOT LIMITED TO THE GREEK AUTHORITIES.

All relevant documents, official complaints, and evidentiary materials I submitted have also been communicated to institutional bodies abroad, from which I have requested intervention, assistance, and protection.

AND THE REASON IS EXTREMELY SERIOUS.

I have repeatedly reported that my personal safety, my financial survival, and my ability to carry out my journalistic work freely are being threatened within my own country as a result of actions that I attribute to organs and mechanisms of the Greek State.

I WAS THEREFORE COMPELLED TO SEEK INSTITUTIONAL ASSISTANCE OUTSIDE GREECE AS WELL, BECAUSE DESPITE MY REPEATED FORMAL REPORTS, I HAVE NOT BEEN PROVIDED WITH THE SUBSTANTIVE PROTECTION I REQUESTED FROM THE COMPETENT GREEK AUTHORITIES.

Through these communications, I am seeking international institutional awareness of the cases, an examination of the reported incidents, and safeguards for my personal safety, my freedom to conduct journalism, and my protection from retaliation.

AT THE SAME TIME, I AM MAKING AN OPEN APPEAL TO CITIZENS OF OTHER COUNTRIES, THE INTERNATIONAL JOURNALISTIC COMMUNITY, HUMAN RIGHTS ORGANIZATIONS, LEGAL PROFESSIONALS, AND EVERY INDIVIDUAL OR ORGANIZATION WILLING TO HELP.

I ask for their financial support, legal and institutional assistance, international dissemination of the cases, support for my journalistic work, and any other meaningful assistance for my personal protection and the continuation of my efforts.

THIS EFFORT DOES NOT CONCERN GREECE ALONE. IT CONCERNS THE PROTECTION OF HUMAN DIGNITY, FREEDOM OF EXPRESSION, INDEPENDENT JOURNALISM, AND FUNDAMENTAL RIGHTS.

THAT IS WHY I ASK FOR THE SUPPORT AND SOLIDARITY OF BOTH GREEK CITIZENS AND THE INTERNATIONAL COMMUNITY, FOR AS LONG AS NECESSARY.

Let us begin with AADE.

The Criminal Complaint Against Responsible Individuals Within AADE

On April 30, 2026, I submitted an 80-page criminal complaint to the Prosecutor’s Office of the Court of First Instance of Kavala, requesting a preliminary criminal investigation into specific acts and omissions.

The complaint concerns the assessment and continued enforcement of COVID-19 fines, the failure to reconsider requests for their cancellation, additional charges, seizures, frozen bank accounts, the protection of funds legally exempt from seizure, and the consequences for financial and professional activity.

It was addressed to the Prosecutor’s Office of the Court of First Instance of Kavala and communicated to the Prosecutor’s Office of the Court of Appeal of Thrace, the Prosecutor’s Office of the Supreme Court, the National Transparency Authority, the Greek Ombudsman, AADE’s Central Administration, the Governor of AADE, and the Head of the Kavala Tax Office. The competent authorities must know exactly what is being reported, what evidence exists, and what actions are requested.

In my case, multiple compulsory collection measures began in May 2022.

Seizures of bank accounts, attachment of claims in the hands of third parties, and measures concerning real property.

These specific actions are included in an official certificate issued by the Kavala Tax Office, dated March 6, 2025, under protocol number 5669.

In the meantime, I had already requested a review and cancellation of COVID-19 fines.

In its response dated September 12, 2024, the Kavala Tax Office stated that the authority competent to cancel fines found to have been imposed incorrectly was the authority that originally imposed them.

At the same time, however, the collection mechanism continued to operate.

And here I raise a very specific question:

WHEN A SERVICE DECLARES THAT IT HAS NO AUTHORITY TO CANCEL A FINE BUT REMAINS RESPONSIBLE FOR COLLECTING IT, WHO ENSURES THAT A CITIZEN HAS A GENUINE OPPORTUNITY TO HAVE THE FINE REVIEWED?

Which service takes responsibility for the substantive assessment?

What procedure protects the citizen if the fine was imposed in error?

Who examines the consequences of a collection that is proven unlawful?

And who is responsible if the competent services fail to take specific actions required by law?

Another issue I raised concerns a bank account formally declared exempt from seizure.

Because it is one thing for the law to provide protection and quite another for citizens to be able to benefit from that protection in practice.

If an account has been registered as protected from seizure, it must be examined whether that protection is applied within the statutory limits and under the lawful conditions.

Citizens cannot be subjected to banking restrictions without knowing which order caused them, who issued that order, and how its legality can be reviewed.

For that reason, I requested the disclosure of seizure orders, official decisions, relevant authorizations, the identities of signatories, and the electronic audit trails of the information systems. I also requested that it be established precisely which debt formed the basis of each measure and whether the required safeguards were observed.

But there is more.

Seizing a bank account does not affect only a sum of money.

It can affect a person’s ability to work, receive payments, meet obligations, maintain professional relationships, and support a family.

A CITIZEN’S FINANCIAL SURVIVAL AND PROFESSIONAL ACTIVITY CANNOT BE TREATED WITH INDIFFERENCE.

That is why I requested an investigation of the actual harm I have suffered, an examination of whether these adverse actions are linked to my earlier journalistic and reporting activity, and an assessment of whether the legal conditions exist for investigating them as possible acts of retaliation.

The Case Does Not Concern Me Alone

Here is one of the most important points in the entire criminal complaint.

I REQUESTED TWO PARALLEL LEVELS OF INVESTIGATION.

The first concerns my own case, my own documents, the seizures, and the harm I report having suffered.

The second concerns other Greek citizens who faced similar practices during the COVID-19 period, experienced restrictions, administrative fines, financial burdens, professional exclusions, and consequences for their personal, family, and social lives.

This is not an abstract political protest.

It is a specific request for a nationwide examination of the system for imposing, assessing, and collecting administrative fines.

I requested that information be obtained from AADE, the authorities that imposed the fines, the competent ministries, and other relevant services.

  • HOW MANY COVID-19 FINES WERE IMPOSED IN GREECE IN TOTAL?
  • How many concerned movement restrictions?
  • How many concerned mask-wearing?
  • How many concerned diagnostic tests, certificates, or other health requirements?
  • How many concerned businesses?
  • How many were collected?
  • How many remain unpaid?
  • How many incurred additional charges?
  • And how many resulted in compulsory collection measures?
ΔΙΑΒΑΣΤΕ:  Βρέθηκε το φάρμακο για τον Κορονοϊό. Υπήρχε από παλιότερα

This information must be obtained from the competent services because it relates to state actions that affected real people.

I also raised the issue of reviewing the legality of the fines.

If a fine is shown to have been imposed without a legal basis or in breach of the required procedures, citizens must be able to seek its annulment.

If someone has already paid an amount shown to have been paid without a lawful basis, its refund must be considered.

If an unlawful fine led to a seizure, the legal procedures for reversing the related consequences must be examined.

And if unlawful and culpable actions caused additional economic, professional, or other harm, the possibility of compensation must be examined.

BECAUSE RESTORING LEGALITY DOES NOT ALWAYS END WITH THE CANCELLATION OF A FINE.

  • Think of a professional who lost a business relationship because of an unlawful measure.
  • Think of an employee who was deprived of income.
  • Think of a person who faced additional banking charges.
  • Think of a family forced to cut back on basic necessities because of financial penalties.

If an unlawful act and a causal link to the harm are proven, remedies must be examined in accordance with the law.

There is also a serious issue of equal treatment before the law.

A financially secure citizen may have the money to hire specialist lawyers and technical advisers, file appeals, and pursue lengthy litigation.

  • But what happens to someone living on a small pension?
  • To an unemployed person?
  • To an employee living from one paycheck to the next?
  • To a self-employed person who struggles to meet even basic obligations?

THE ABILITY TO CHALLENGE A STATE ACTION MUST NOT DEPEND ON A CITIZEN’S FINANCIAL RESOURCES.

And this is one of the most important social issues highlighted by the case.

I also requested an investigation of the processing of personal health data.

The criminal complaint specifically refers to the mechanism for transmitting certain data from IDIKA, the Greek electronic social security and health information system, to the General Secretariat for Information Systems and then to AADE, for the implementation of certain vaccination-related fines.

This raises specific questions requiring scrutiny.

  • What personal data were transmitted?
  • On what legal basis?
  • Which service had access?
  • Which employees were able to retrieve the data?
  • For what purpose were the data used?
  • And what mechanisms prevented any unlawful use?

These questions concern the protection of every citizen’s personal data.

I also raised the issue of examining official acts bearing the wording “By Order of the Governor.”

Because such wording must be supported by a specific lawful authorization and an identifiable, competent individual.

SAYING THAT “THE SYSTEM DID IT” AUTOMATICALLY CANNOT REPLACE A REVIEW OF LEGALITY.

  • Someone designed the procedure.
  • Someone activated it.
  • Someone approved it.
  • Someone entered the information.
  • And someone had an official duty to oversee it.

If the investigation identifies unlawful acts, the corresponding responsibility must be established.

The Second Case – National Transparency Authority

I now turn to the second case.

On April 23, 2026, I submitted a 55-page application, report, and complaint to the National Transparency Authority, containing 66 specific requests.

The application was addressed to the Authority’s Inspections and Audits Unit, for the attention of the Governor and the competent administrative unit.

It was communicated to the Prosecutor’s Office of the Court of First Instance of Kavala, the Prosecutor of the Supreme Court, and the European Public Prosecutor’s Office, or EPPO, in relation to the specific financial aspect, so that it could be examined whether the matter concerns the protection of the European Union’s financial interests.

Three related applications to the National Transparency Authority had preceded it, in June and July 2025.

On September 2, 2025, the Authority notified me that my requests fell outside its jurisdiction and closed the files, returning the folders containing the attachments.

In my new application, I requested a complete, specifically reasoned reconsideration of that handling:

  • That the full administrative file be retrieved.
  • That it be established who received my reports.
  • Who examined them.
  • What material was assessed.
  • What internal recommendations were prepared.
  • Who decided to close the case.
  • And whether the referrals to other competent authorities required by law had been made.

This raises a serious issue of public administration.

WHEN AN AUTHORITY DECLARES THAT IT LACKS JURISDICTION, IT MUST EXPLAIN WHICH SPECIFIC MATTER FALLS OUTSIDE ITS POWERS AND FOLLOW THE PROCEDURES PRESCRIBED BY LAW.

A case involving many separate issues should not be treated as though it contained only one general complaint.

If the Authority has jurisdiction over one part, it must examine that part.

If it lacks jurisdiction over another, it must identify the limits of its powers and follow the lawful procedures for notification or referral, wherever applicable.

The same applies to every citizen who approaches a public service.

It is not enough to submit an application and receive a vague reply.

PUBLIC ADMINISTRATION MUST ACT RESPONSIBLY, TRANSPARENTLY, AND WITH SPECIFIC REASONS WHERE THE LAW REQUIRES THEM.

And this application is not limited to the earlier closure of the case.

It concerns many other matters of particular importance to Greek citizens.

Children, Education, and Family Rights

In my application, I raised specific issues concerning the implementation of COVID-19 measures in schools, kindergartens, daycare centers, and special education facilities.

I requested investigation of complaints and information about practices concerning mask-wearing, diagnostic tests, restrictions on participation in school life, and the treatment of parents who expressed objections.

I also raised issues concerning mobile health teams near school premises, information provided to parents, lawful consent where required, and the protection of children’s personal data.

I further requested an investigation of reports concerning the isolation of pupils, psychological pressure or stigmatization, and the manner in which specific complaints by parents had been handled.

CHILDREN’S RIGHTS CANNOT BE TREATED AS A SECONDARY ISSUE.

Every measure applied to a minor must have a legal basis and respect the prescribed safeguards.

And when a parent reports a specific incident, the competent authorities must handle it in accordance with their legal obligations.

Medical Ethics and the Protection of Health

  • Another major area concerns medical ethics.
  • The information provided to patients.
  • Free and informed consent, where required.
  • The implementation of specific health and hospital protocols.
  • The scientific basis of the measures.
  • And the responsibility of those who had specific legal obligations in carrying out medical duties.

Doctors are bound by the Code of Medical Ethics.

Public health officials also have corresponding official obligations.

I requested an examination of specific acts and omissions and the collection of scientific, administrative, and medical evidence wherever there are grounds for a lawful investigation.

The protection of public health is an important responsibility of the State.

But equally important is the duty to implement measures with respect for legality, human dignity, and the safeguards provided by law.

Public Money and Media Funding

The financial aspect of the application is also particularly significant.

I requested an examination of the funding of news media and public information campaigns during the COVID-19 period.

  • Which media outlets received funding?
  • What amounts were paid?
  • Who decided on the contracts?
  • What criteria were used to select the recipients?
  • What exact content was broadcast or published at public expense?
  • Were public figures, journalists, presenters, or influencers given financial benefits to spread particular messages?
  • And, if so, were the legal requirements for transparency met?

PUBLIC MONEY IS NOT THE PERSONAL PROPERTY OF ANY GOVERNMENT OFFICIAL, POLITICIAN, OR CIVIL SERVANT.

It comes from society, and its management is subject to lawful oversight.

That is why I requested an examination of contracts, procurement decisions, payment records, advertising programs, and the relevant official authorizations.

The same application includes matters concerning municipalities, regions, local bodies, public expenditure, and possible financial transactions requiring further scrutiny.

Where evidence emerges that falls within the jurisdiction of the European Public Prosecutor’s Office, I requested consideration of the appropriate lawful referral.

State Power, Oaths, and Personal Responsibility

In both cases, I raised one common, fundamental issue.

The responsibility of the individuals exercising public power.

Judges and prosecutors have specific constitutional and legal duties.

Civil servants swear to uphold the Constitution and the laws and to perform their duties conscientiously.

Police officers are bound by their official oath and the law.

Teachers have special obligations toward their pupils.

Doctors are bound by medical ethics.

Politicians and elected representatives are obliged to exercise their powers in accordance with the constitutional and legislative framework.

AN OATH IS NOT A DECORATIVE FEATURE OF A CEREMONY.

It is connected to specific duties that must be observed when exercising public power.

And the statement “I was following orders” is not, by itself, enough to establish that an act was lawful.

It must be examined who issued the order, what legal basis it had, who implemented it, and what obligations each person involved had.

NO ONE IS ABOVE THE LAW.

  • Not the person who makes the decision.
  • Not the person who signs it.
  • Not the person who carries it out.
  • Not the person responsible for oversight.

And no public office provides a general exemption from the application of the law.

What Happened During the Preliminary Criminal Investigations

I now return to the events of Wednesday, November 11, 2026.

In the criminal complaint concerning AADE, case file No. E26-66 was opened, followed by a prosecutorial order for a preliminary criminal investigation.

As regards my application to the National Transparency Authority, it had previously been forwarded by the Prosecutor’s Office of the Supreme Court to the Prosecutor’s Office of the Court of First Instance of Kavala on April 29, 2026, for action in accordance with the law.

In connection with these two cases, I was summoned by the Hellenic Police and gave the corresponding statements.

In the first, I explained the issues concerning AADE, the seizures, the fines, and both the personal and nationwide dimensions of my complaints.

In the second, I explained the contents of my application to the National Transparency Authority and its 66 requests.

These procedures are of particular institutional importance because they provide an opportunity for the competent authorities to gather and evaluate evidence.

The prosecutorial investigation must examine the facts and lead to the decisions prescribed by law.

Within that framework, I requested the collection of official documents, relevant decisions, signatures, and evidence held by public bodies.

I also requested an examination of the risk that limitation periods may expire for specific alleged acts, and measures to prevent the unjustified loss of crucial evidence.

The International Dimension – International Law and Crimes Against Humanity

And here I want to raise another extremely serious issue.

THE MEASURES OF THE COVID-19 PERIOD WERE NOT IMPLEMENTED ONLY IN GREECE.

Similar government policies were implemented in many countries around the world.

Restrictions on movement, mandatory mask-wearing, diagnostic tests, health certificates, suspensions from work, the closure of businesses and schools, and various forms of administrative penalties.

The implementation of these policies has been documented internationally, including by the University of Oxford, which collected data on 185 countries.

Consequently, examining their effects is also a matter of international interest.

HUMAN RIGHTS DO NOT STOP AT GREECE’S BORDERS.

There are international conventions, binding rules, and global principles for the protection of human dignity.

The International Covenant on Civil and Political Rights protects fundamental freedoms and establishes the conditions under which restrictions may be imposed, even during emergencies.

The World Health Organization’s International Health Regulations provide that they must be implemented with full respect for human dignity, human rights, and fundamental freedoms.

UNESCO’s Universal Declaration on Bioethics and Human Rights establishes important principles concerning human dignity, protection against harm, and free and informed consent.

In Europe, the corresponding binding conventions also apply, including the European Convention on Human Rights and the Oviedo Convention on Human Rights and Biomedicine.

NO STATE IS AUTOMATICALLY RELEASED FROM ITS INTERNATIONAL LEGAL OBLIGATIONS SIMPLY BECAUSE IT INVOKES A PUBLIC HEALTH CRISIS.

Restrictions on rights must be examined under the applicable requirements of legality, necessity, and proportionality in each case.

And this raises another issue of particular gravity.

THE PROVISIONS OF INTERNATIONAL CRIMINAL LAW CONCERNING CRIMES AGAINST HUMANITY AND THE ABSENCE OF A STATUTE OF LIMITATIONS.

Article 7 of the Rome Statute defines crimes against humanity and the particularly strict conditions for establishing them, including the existence of a widespread or systematic attack directed against a civilian population.

Article 29 provides that crimes within the jurisdiction of the International Criminal Court are not subject to any statute of limitations.

In Greece, Law 3948/2011, specifically Article 8, provides for crimes against humanity, while Article 3 establishes that the felonies covered by the relevant provisions are not subject to a statute of limitations.

THAT IS WHY I REQUEST AN EXAMINATION OF THE LEGAL NATURE OF THE MOST SERIOUS ACTS I HAVE REPORTED, AND THE APPLICATION OF THE RELEVANT NATIONAL AND INTERNATIONAL CRIMINAL LAW. The factual circumstances, the scope of the acts, the competent bodies, the decisions, the orders, and the specific responsibilities must be investigated. The precise legal classification of each act must be established, and it must be examined whether the special conditions for international crimes are satisfied.

THE FIVE-YEAR LIMITATION PERIOD FOR ORDINARY MISDEMEANORS DOES NOT APPLY TO CRIMES AGAINST HUMANITY THAT ARE ESTABLISHED IN ACCORDANCE WITH THE LAW.

The international scope of the measures makes it necessary to compare the evidence and examine the acts of each body involved. Legally classifying those acts requires specific evidence and fulfilment of the requirements laid down by law.

I DEMAND THAT THE INVESTIGATION NOT BE LIMITED TO A FORMAL INVOCATION OF LIMITATION PERIODS, BUT EXAMINE THE TRUE NATURE AND GRAVITY OF THE REPORTED ACTS, because protecting human dignity and fundamental rights and assigning responsibility are matters that concern the entire international community. AND NO ONE IS ABOVE THE LAW – NOT IN GREECE AND NOT IN ANY OTHER COUNTRY.

THE PASSAGE OF TIME MUST NOT LEAVE UNEXAMINED INCIDENTS FOR WHICH A LAWFUL INVESTIGATION REMAINS POSSIBLE.

The two cases are distinct, but they share a common core:

The legality of public power and the effective protection of citizens.

Why This Effort Concerns All Greeks

Friends, I want to pause here and emphasize something.

  • In Greece, there are people who faced financial penalties during the COVID-19 period.
  • People who paid fines.
  • People who lost income because of restrictions.
  • Employees who faced suspensions from work.
  • Business owners who saw their operations restricted.
  • Families who experienced hardship.
  • Parents who found themselves in conflict with public services over matters affecting their children.
  • And citizens who continue to seek answers about decisions that affected their lives.

THIS EFFORT RAISES AN ISSUE THAT GOES BEYOND THE LIMITS OF A PERSONAL DISPUTE.

  • It concerns every Greek citizen’s right to know why a penalty was imposed.
  • It concerns the right to have a request for review examined substantively.
  • It concerns the right of access to an administrative file, where the law provides for it.
  • It concerns the right to effective judicial protection.
  • It concerns the right to seek refunds and compensation when the legal conditions are met.
  • And it concerns the demand that public officials obey the very laws they require citizens to follow.

Today, a particular case may concern a COVID-19 fine.

Tomorrow, it may concern a bank account seizure, an administrative penalty, an unlawful official decision, or some other act of the State.

The issue is timeless.

WHO HOLDS POWER ACCOUNTABLE WHEN POWER IS HOLDING THE CITIZEN ACCOUNTABLE?

That is the heart of the matter.

The mere existence of laws is not enough.

Laws must be enforced.

Complaints must be examined.

The competent authorities must be held accountable through the procedures prescribed by law.

And where an unlawful act causing harm is proven, the legally prescribed mechanisms of redress must function.

Justice must not be a privilege reserved for those with financial means.

JUSTICE MUST BE ACCESSIBLE TO EVERY CITIZEN.

A Public Appeal for Financial Support

At this point, I want to speak personally to everyone following this effort.

This struggle did not begin yesterday.

For years, I have been submitting official complaints, conducting journalistic investigations, issuing formal notifications, serving documents, and taking legal action.

Gathering evidence, preparing extensive reports, locating documents, and continuing court proceedings require an enormous personal effort.

But they also require financial resources.

AND HERE I WANT TO EMPHASIZE SOMETHING PARTICULARLY SERIOUS.

TO THIS DAY, I CONTINUE TO FACE FINANCIAL EXCLUSION AND TARGETING, WITH THE RESULT THAT I AM DEPRIVED OF THE INCOME I NEED FOR MY DAILY SURVIVAL, TO MEET MY OBLIGATIONS, AND TO CONTINUE MY JOURNALISTIC, INVESTIGATIVE, AND PROFESSIONAL ACTIVITIES.

My financial needs are not limited to legal expenses.

There are daily and unavoidable obligations: food, housing, electricity, water, telecommunications, internet access, transportation, the maintenance and repair of equipment, computers and machinery, operating expenses, supplies, and every other basic need necessary for a dignified life and professional activity.

At the same time, there are the costs of continuing journalistic investigations and legal action: gathering and processing evidence, technical documentation, legal representation and specialist legal assistance where required, court proceedings, formal service of documents, copies, and travel.

AND ALL OF THIS WHILE I CONTINUE TO FACE FINANCIAL EXCLUSION, WITHOUT THE INCOME NECESSARY TO COVER EVEN BASIC NEEDS OF DAILY LIFE AND WORK.

THE FINANCIAL SUPPORT I AM REQUESTING CONCERNS BOTH MY ABILITY TO LIVE WITH DIGNITY AND MY ABILITY TO CONTINUE MY JOURNALISTIC, INVESTIGATIVE, AND PROFESSIONAL ACTIVITIES, AS WELL AS MY LAWFUL CLAIMS.

I DENOUNCE THE FINANCIAL EXCLUSION AND TARGETING I AM EXPERIENCING AS AN ATTEMPT TO DESTROY ME FINANCIALLY AND SILENCE MY JOURNALISTIC VOICE THROUGH ACTIONS OF THE STATE APPARATUS.

When a journalist is deprived of the means to meet basic needs and maintain equipment, their ability to continue working independently is substantially restricted.

AND I WANT TO SAY SOMETHING ELSE, VERY CLEARLY.

Today, many people derive substantial financial benefits from various activities, often without those activities making any significant social contribution or meaningful impact on the public interest.

At the same time, for years I have been conducting journalistic investigations, submitting scientific and evidentiary materials, filing official complaints, and facing serious personal, professional, and financial consequences, even taking risks to my personal safety.

AND I DO NOT DO ALL THIS FOR MYSELF ALONE. I ALSO DO IT TO PROTECT THE RIGHTS OF ALL GREEK CITIZENS.

This work requires time, knowledge, technical resources, funding, personal sacrifices, and the assumption of responsibilities.

THAT IS WHY I DEMAND MEANINGFUL SUPPORT FOR THIS EFFORT.

And I want to be absolutely clear: even if I enjoyed substantial financial security, that would not diminish the value of my work or the importance of supporting it financially and socially.

SUPPORTING JOURNALISTIC INVESTIGATION IN THE PUBLIC INTEREST IS NOT SIMPLY A MATTER OF FINANCIAL NEED. IT IS ALSO ABOUT RECOGNIZING THE WORK, TIME, RISK, AND CONTRIBUTION THAT SUCH INVESTIGATION INVOLVES.

Today, as I continue to face financial exclusion and ongoing targeting, without having received any meaningful assistance, defense, or protection from the competent Greek authorities despite my repeated formal reports and requests, your financial and moral support is more necessary than ever.

THAT IS WHY I CALL ON EVERYONE WHO RECOGNIZES THE IMPORTANCE OF THIS STRUGGLE TO SUPPORT IT IN PRACTICAL AND FINANCIAL TERMS.

Such support will enable me to meet my needs, continue my journalistic and investigative work without interruption, and take the necessary legal action for as long as required, until the investigations are completed and I can continue pursuing accountability and the restoration of legality.

BECAUSE INDEPENDENT JOURNALISM, INVESTIGATION, AND THE DEFENSE OF THE PUBLIC INTEREST DESERVE MEANINGFUL SUPPORT.

I am appealing to every citizen who believes that the legality of state actions should be examined.

To everyone who believes public officials must be accountable.

To every worker, business owner, pensioner, or parent who believes citizens’ rights must be protected in practice.

To everyone who believes the issue of COVID-19 fines, refunds where unlawfulness is established, and redress for citizens who have suffered unlawful harm should be examined.

I ASK THOSE OF YOU WHO ARE ABLE AND WILLING TO CONTRIBUTE FINANCIALLY TO THE CONTINUATION OF THIS JOURNALISTIC, INVESTIGATIVE, AND INSTITUTIONAL EFFORT, AS WELL AS TO THE DAILY NEEDS THAT MAKE IT POSSIBLE.

Every voluntary financial contribution can help cover living expenses, work-related needs, and the continuation of this effort.

This is an invitation to provide voluntary assistance to an effort that also has a broader dimension of public interest.

For those who wish to provide financial support for this judicial and institutional effort, the methods of financial support will be shown in the video itself and in its description.

You will also find all the relevant information in the accompanying article or in the “Donation” section of the SFAGI website (sfagi.gr).

Every voluntary financial contribution can help cover living expenses, my personal and professional obligations, support for my collaborators, and the continuation of my journalistic, investigative, and legal efforts.

And I want to emphasize one more thing.

THOSE OF YOU WHO DO NOT HAVE THE FINANCIAL MEANS TO HELP CAN MAKE AN EQUALLY IMPORTANT CONTRIBUTION BY SHARING THIS MATERIAL.

  • By sharing this video.
  • By circulating the documents and information about the institutional actions taken.
  • By informing other citizens who may have faced similar issues.
  • And by providing specific information or documents, if you have evidence that can lawfully be used in the relevant proceedings.

The more factual evidence is collected, and the more people become aware of what these cases concern, the better their wider social significance can be brought to light.

Offering support, financial or otherwise, does not mean anyone is obliged to agree with every personal position I hold.

It means recognizing the importance of substantive investigation, transparency, and the application of the law.

And this is the message I want to convey.

JUSTICE MUST NOT BE RESERVED FOR THOSE WHO CAN FINANCIALLY WITHSTAND A LONG LEGAL STRUGGLE.

Why the Documents Remain – Responding to Discouragement

AND I ALSO WANT TO RESPOND TO THOSE WHO WILL BE QUICK TO REPEAT THE SAME OLD PHRASES.

“One cuckoo does not bring spring.” “They are not going to take you seriously.” “You will never achieve anything.” “The justice system doesn’t work.” “It’s all pointless.” “You will never find a solution by filing paperwork and complaints.” And many more similar remarks that I have heard repeatedly over the years.

AND TO THOSE WHO SAY THAT PAPERWORK NEVER SOLVES ANYTHING, I WANT TO GIVE A VERY SIMPLE ANSWER:

THE DOCUMENTS REMAIN. WORDS ARE FORGOTTEN.

Official reports, complaints, supporting evidence, protocol numbers, and court judgments create a documented record that no one can simply erase with a verbal denial.

Every document records what was reported, when it was submitted, to whom it was addressed, and what was requested.

AND THAT MATTERS ENORMOUSLY. BECAUSE TOMORROW, NO ONE WILL EASILY BE ABLE TO CLAIM THAT THEY HAD NOT BEEN INFORMED.

Documents alone do not guarantee vindication. But they form the basis for substantiation, scrutiny, the pursuit of rights, and accountability.

THAT IS WHY I INSIST ON SUBMITTING DOCUMENTS. BECAUSE THE OFFICIAL RECORD REMAINS, EVEN WHEN SOME PEOPLE CHOOSE TO REMAIN SILENT.

AND HERE I WANT TO RAISE ANOTHER FUNDAMENTAL QUESTION:

If we all accepted that nothing ever changes, that complaints have no value, and that seeking justice is pointless, then who would stand up for their rights? Who would report abuses of power? Who would demand that the laws be enforced?

INACTION DOES NOT CORRECT INJUSTICE. SILENCE DOES NOT HOLD ANYONE ACCOUNTABLE. AND GIVING UP OUR RIGHTS CANNOT BE THE ANSWER.

No major social change ever began because everyone believed from the very first moment that it would succeed. Someone had to take the first step. Someone had to speak up, submit evidence, take responsibility, and persevere.

And as for those who say that the justice system does not work, my answer is that this is precisely why we must demand that it work. We must scrutinize institutions, report omissions, demand legality, and refuse to treat injustice as something we must simply accept.

I DO NOT CLAIM THAT I CAN PREDETERMINE THE OUTCOME OF A COURT PROCEEDING. BUT I HAVE EVERY RIGHT TO DEMAND A SUBSTANTIVE EXAMINATION OF MY EVIDENCE AND THE APPLICATION OF THE LAW.

And one more thing.

ONE CUCKOO MAY NOT BRING SPRING ON ITS OWN. BUT IT MAY BE THE FIRST TO ANNOUNCE THAT SPRING IS COMING.

That is why I will not abandon my lawful claims simply because some people believe I lack sufficient power, money, or influence.

THE RIGHT TO SEEK JUSTICE IS NOT MEASURED BY YOUR FINANCIAL OR POLITICAL POWER. AND SILENCE CANNOT BE THE ONLY RESPONSE TO INJUSTICE.

In Closing – Demands for Justice and Accountability

Friends, the two statements I gave during preliminary criminal investigations on Wednesday, November 11, 2026, represent another important stage in a long-standing effort through institutional channels.

It is an effort that began with reports and complaints submitted under my own name and continues through specific prosecutorial and administrative procedures.

These cases must be examined on the basis of the facts, the evidence, the Constitution, and the law.

  • I demand an investigation into the reported acts and omissions.
  • I demand that official documents, orders, signatures, and the responsible officials be identified and examined.
  • I demand a review of the legality of the fines, seizures, and administrative procedures.
  • I demand an examination of the broader nationwide issue of COVID-19 fines and their consequences for citizens.
  • I demand an examination of requests for protection from retaliation and the obligations of the National Transparency Authority.
  • I demand transparency in the management of public money, scrutiny of the specific actions of the competent bodies, and protection of the rights of children, families, and citizens.
  • And wherever unlawful acts and specific harm are proven, I demand that the lawful procedures for assigning responsibility and providing redress be applied.

BECAUSE THE STATE MUST BE ACCOUNTABLE TO ITS CITIZENS.

BECAUSE HUMAN DIGNITY, PROPERTY, WORK, HEALTH, AND FUNDAMENTAL RIGHTS ARE NOT NEGOTIABLE.

BECAUSE INSTITUTIONAL ACCOUNTABILITY IS NOT A FAVOUR. IT IS AN OBLIGATION.

And above all:

NO ONE IS ABOVE THE LAW.

Justice concerns us all. I invite you to support and share this effort.

Thank you.

RELATED ARTICLES

Most Popular

Recent Comments

Σφαγή επί ΛΟΓΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ
Athanasia επί ΛΟΓΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ
Gayle Sanguinetti επί FIGHTING FOR OUR FREEDOM
Ηλιας Πατσαλιδης επί ΛΟΓΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ
Δημήτρης Μυλωνάς επί ΛΟΓΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ
Δημήτρης καρανικας επί These Little Ones
ουλοι ουλοι ουλοι κουληηηηηηηηηηη.................. επί Το “βαθύ” Ελληνικό κράτος οι συλλήψεις και το τέλος του.